Naomi Rebekka Boekwijt: Pels (debuut)

Hokjes, tja, mensen willen nu eenmaal weten wat voor soort boek ze gaan lezen. Je hebt gelijk dat als er plattelandsromans zijn er ook stadsromans zijn. Maar maakt het wat uit zo'n labeltje?

Het is toch een andere manier van aanduiden dat het boek zich afspeelt op het platteland of in de stad? Ik zit er niet mee.

Ik vind overigens het leukste aan debuutromans dat ik tevoren niet weet hoe of wat. Ik lees nooit een achterflap, het liefst geen andere recensies, helemaal niets.

Zo in het diepe duiken zonder te weten hoe of wat, dàt vind ik leuk.

Marjo schreef : Hokjes, tja, mensen willen nu eenmaal weten wat voor soort boek ze gaan lezen. Je hebt gelijk dat als er plattelandsromans zijn er ook stadsromans zijn. Maar maakt het wat uit zo'n labeltje?

Het is toch een andere manier van aanduiden dat het boek zich afspeelt op het platteland of in de stad? Ik zit er niet mee.

Ik vind overigens het leukste aan debuutromans dat ik tevoren niet weet hoe of wat. Ik lees nooit een achterflap, het liefst geen andere recensies, helemaal niets.

Zo in het diepe duiken zonder te weten hoe of wat, dàt vind ik leuk.

Dat in het diepe duiken doe ik eigenlijk zelden. Ik wil toch wel enig idee hebben of ik een boek leuk zou kunnen vinden.

librije schreef : Sinds de term "literaire thriller" op nagenoeg ieder spannend boek geschreven wordt, ongeacht de literaire kwaliteit, zou ik voorzichtig willen zijn met het toekennen van alweer zo'n dubieuze term aan boeken die toevallig op het platteland spelen. Dat doen we toch ook niet met bv. "stadsromans"? Schrijvers zouden eerder op hun stijl dan op de omgeving waarin hun verhalen spelen vergeleken moeten worden. En als ik aan De omweg en Perenbomen bloeien wit denk, dan leg ik ook niet direct in eerste instantie een verband met het platteland. Het zou Bakker te kort doen om hem in zo'n hokje te willen stoppen.

Zelf vind ik literaire landschapsroman wel mooi klinken.

Persoonlijk vind ik de boeken van Gerbrand Bakker ook geen streekromans. Ik heb heel wat streekromans weggewerkt maar die gaan vooral om de inhoud waarbij de gebeurtenissen volgens een vrij vast patroon verlopen. De rijke boerenzoon en de arme meid. De boerderij die later door de zoon overgenomen wordt en waar een 'pront gezond wijf' de lakens uit moet delen. Liefst moet zij ook een dochter van een rijke boer zijn, vanwege landuitbreiding en familiebezittingen.

Dat mag zeker geen arme dienstmeid of dochter van landwerker zijn. Natuurlijk worden rijke zoon en arme meid verliefd en dan zijn de poppen aan het dansen, maar uiteindelijk komt alles goed. Ook het geloof speelt vaak een grote rol in streekromans.

Bij Bakker spelen de verhalen zich wel af op het platteland maar ik kan zijn boeken echt geen streekromans noemen. Net als Librije denk ik ook niet in de eerste plaats aan het platteland bij zijn boeken, wel aan de karakters die er in voorkomen en de speciale stijl van schrijven (subtiel, verstild) en de sfeervolle kwaliteit van de verhalen.

Streekromans vind ik meer de richting van boeketreeksboeken op gaan, en dat kun je de boeken van Gerbrand Bakker toch echt niet noemen.

Dettie

die nog steeds af en toe een streekroman tussendoor weet te waarderen.

Marjo schreef : Hokjes, tja, mensen willen nu eenmaal weten wat voor soort boek ze gaan lezen. Je hebt gelijk dat als er plattelandsromans zijn er ook stadsromans zijn. Maar maakt het wat uit zo'n labeltje?

Het is toch een andere manier van aanduiden dat het boek zich afspeelt op het platteland of in de stad? Ik zit er niet mee.

Ik vind overigens het leukste aan debuutromans dat ik tevoren niet weet hoe of wat. Ik lees nooit een achterflap, het liefst geen andere recensies, helemaal niets.

Zo in het diepe duiken zonder te weten hoe of wat, dàt vind ik leuk.

Als boeken bijvoorbeeld geen cover zouden hebben waaraan je vaak al kunt zien wat voor soort boek je kunt verwachten zou ik dat erg lastig vinden. Stel je eens voor alle boeken zien er hetzelfde uit, je kunt totaal niet zien welk genre het is dan zou je blij zijn met de schriftelijke aanduiding.

Nu hebben (geen literaire) romans en streekromans vaak wel een romantische uitstraling maar toch zie je verschil. Ook zie je gelijk of een boek een chicklit of thriller is of een literaire roman.

Dus waarom ook geen schriftelijk labeltje? Persoonlijk vind ik zo'n labeltje wel wat hebben, dan weet je gelijk wat je kunt verwachten.

Dat wat jij doet met de debuutromans vind ik heel knap. Je leest ze gewoon ondanks dat je niet weet wat je te lezen krijgt.

Dat zou ik niet kunnen. Ik wil daarvan lang niet alles lezen omdat bepaalde onderwerpen of genres me totaal niet aanspreken.

Dettie

Het gaat om de verrassing. En ja, dat kan wel eens tegenvallen..

Maar je hebt gelijk dat natuurlijk een omslag ook al een indruk geeft. Maar hoe vaak word je daardoor net op het verkeerde been gezet? Ik probeer er dus niet naar te kijken voor het boek uit is. Natuurlijk lukt dat niet, maar toch. Het is net zoals met de verslagen die jullie dan misschien al gemaakt hebben. Dat ga ik echt niet eerst zitten lezen, dan is de hele verrassing weg.

Hoewel het ook hier niet zwart-wit is, want het komt net zo goed voor dat ik een boek wél lees omdat het hier lovend besproken wordt. Of niet, zodat ik voor mezelf wil oordelen. Maar ik heb niet zo'n goed geheugen, vaak ben ik dan tegen de tijd dat ik ga lezen helemaal vergeten waarom ik dat boek nou perse wilde lezen.

Hokjes, Marjo, is zo'n beetje mijn grootste ergernis en ik was het in dit geval niet die Gerbrand Bakker de plattelandsliteratuur in wilde persen. Zoals Dettie al zegt: zijn kwaliteiten staan los van de omgeving waarin ze spelen.

Ik heb er bewondering voor hoeveel boeken jij in korte tijd van een recensie kunt voorzien. Dat kan ik helaas niet. Daarom maak ik weloverwogen een keuze en dan is op zijn minst de beschrijving door de uitgever op het boek of in de catalogus wel handig. Ik ga mijn tijd niet verdoen aan boeken die niets voor mij zullen kunnen betekenen.

Dat betekent niet dat ik recensies lees voor ik mijn verslag maak. Dat doe ik bij voorkeur niet, al lees ik wel eens een boek dat hier op Leestafel besproken is. Het leukst vind ik toch nog de leesexemparen die ik krijg op aanvraag omdat daar nog helemaal niets over bekend is. Ach, als we het allemaal maar naar ons zin hebben met onze boeken, daar gaat het toch om.