Rascha Peper - Russisch Blauw (samenleesboek juli 2004)

Ik vond "dooi" het mooiste, simpel maar heel duidelijk, en een tikje magisch-realistisch..

Maar Ricco's vleugels is een goede tweede!

Staat genoteerd, Marjo.

Groetjes. Tiba.

Russisch Blauw is haar beste boek, van degene die ik heb gelezen. Toen schreef ze echt zeer knap. Ik ben het eens met Marjo Dooi vond ik ook heel goed. Daarna Een spaans hondje. Maar na het laatste boek Wie scheep gaat gelezen te hebben, vrees ik dat we weer een goeie schrijver verloren hebben. Haar overstap van Veen naar Contact, was ook een overstap van diepgaandere boeken, naar makkelijk voor een groot publiek te verhapstukken boeken (ondanks de dikte!). Dat laatste boek vond ik echt slecht. Daarmee staat ze verder af dan ooit van een boek als Russisch Blauw.

Veel schrijvers lezen helemaal niet en als ze lezen, dan lezen ze altijd analytisch. Ze kunnen niet zomaar in een verhaal wegzinken.

Ik heb dit boek jaren geleden gelezen en het is me helemaal niet opgevallen dat het een rare wending had. Ik weet nog wel dat ik bijna ook ging geloven dat de hoofdpersoon een afstammeling was van de Tsarenfamilie, terwijl ik aan de andere kant wist dat dat helemaal niet kon.

Dat ga je geloven, ja, dus is het des te meer een anticlimax, dat einde..te abrupt ook herinner ik me.