David Mitchell: Wolkenatlas

Het thema is de neiging van de mens om te overheersen door andere groepen in een afzonderlijke categorie te plaatsen...

Kenmerkend is ook dat de onderdrukten ofwel voor dom aangezien worden of bewust worden weggehouden van kennis

Voor zover ik me kan herinneren was dat bij de zelfmoordenaar toch niet zo? Het is gek de verhalen zijn niet echt blijven hangen terwijl ik de eerste 3 wel erg goed vond.

bernadet

De zelfmoordenaar? Die professor die Somni457 probeerde te redden? Pleegde die juist geen zelfmoord omdat hij die onderdrukking niet meer aan kon zien?

Ik vind Cloud Atlas het beste boek dat ik in tijden gelezen heb. Ik viel van de ene verbazing in de andere. Dat één schrijver zoveel stijlen beheerst is toch heel indrukwekkend. Elke keer als ik aan een nieuw deel begon moest ik weer even wennen aan de sfeer, de hoofdpersonen, de taal, maar na twee of drie bladzijden zat ik alweer midden in het verhaal. Ik hou eigenlijk helemaal niet van politieke thrillers en van science fiction en toch heb ik ook deze delen van het boek ademloos uitgelezen. En dan al die kleine verwijzingen van het ene naar het andere verhaal, heel knap gedaan. Er zat ook veel humor in (vooral in het verhaal over Timothy Cavendish, de uitgever; daar heb ik vaak hardop om zitten lachen) en de verhalen over Sonmi ~451 en Zachry vond ik heel ontroerend. Voor wat betreft de onderliggende boodschap ben ik het geheel met PetraO eens: de onderdrukking van de ene groep mensen door de andere. Consumentisme is ook een thema en de macht van grote bedrijven. Het gaat ook over de opkomst en ondergang van de westerse beschaving en eindigt als we de wereld volledig om zeep hebben geholpen in barbarisme.

Ik vond de vorm die Mitchell gekozen heeft voor zijn boek wel leuk met al die in tweeën gehakte verhalen en die reis in de tijd van 1850 naar de verre toekomst en weer terug naar 1850. Het was gewoon één grote puzzel. Hij had de verhalen natuurlijk ook in zijn geheel achter elkaar kunnen zetten. Dan was het inderdaad een verhalenbundel geworden, maar ik denk dat ik dan toch veel minder verwijzingen had opgemerkt. In de tweede gedeelten van de verschillende verhalen zag ik de verbanden veel meer.

Je hebt gelijk wat de thema's betreft, maar toch kon het mij niet genoeg boeien. Ik heb dus de tweede helft van twee of drie verhalen niet meer gelezen. Jij klinkt zo enthousiast dat ik haast zou denken dat ik het toch nog eens moet proberen...maar ik heb mijn boek weggedaan.

Je hebt het mooi verwoord Sarah, ik ben het helemaal met je eens.

Hij had de verhalen natuurlijk ook in zijn geheel achter elkaar kunnen zetten. Dan was het inderdaad een verhalenbundel geworden,

Ik heb ze dus als één verhaal gelezen. Ben niet gestopt waar hij stopte maar gewoon gebladerd en verder gelezen. Ik vond wel knap dat hij alle stijlen beheerste maar vond alleen de eerste twee verhalen écht goed.

Bernadet