David Mitchell: Wolkenatlas

Het is een goed boek, maar jammer: te langdradig. Het bestaat uit zes verhalen, waarbij de eerste vijf afgebroken worden en na het zesde (1,2,3,4,5,6,5,4,3,2,1) weer opgepakt. Een of twee verhalen minder, en je zou alles beter kunnen volgen. Toch: het heeft voor elk wat wils dit boek.

lees verder klik hier: www.leestafel.info/david-mitchell

marjo

Korte recensie

Wolkenatlas is een roman als een matroesjka-pop: van zes verhalen krijg je eerst alteen het begin te lezen en na het midden pas het einde. Als de roman de lezer ver in de toekomst heeft meegevoerd, sluit Mitchell een voor een zijn poppen weer in elkaar en worden alle verhalen tot hun einde gebracht met een vanzelfsprekendheid en een nieuwsgierig makende spanning die tot de laatste bladzijde aanhoudt.

Ja ja, wie zegt dat?? vanzelfsprekendheid? Nieuwsgierigmakende spanning? ik beken dat ik verhaal 1 en 2 nog niet uitgelezen heb...

Het staat bij de boekbeschrijving van de noord nederlandsche boekhandel.

Bernadet

Ik vind het een heel bijzonder boek. Ik heb nu 3 verhalen uit en vind het ongelooflijk dat dezelfde schrijver dit schrijft.

Ik lees ze wel helemaal achter elkaar, de constructie vind ik een beetje onzin met dat plotselinge stoppen halverwege. Maar voor de rest zijn de verhalen erg mooi tot nu toe.

Bernadet

Door die constructie wordt Mitchell geniaal genoemd..maar ik vond het de boel ophouden, al snap ik wel dat er een lijn in zit.