Anton Valens: Vis (samenleesboek augustus/september)

Oh, als je dat wil doen! Heel graag, dank je wel! Ik ben na Irene aan de beurt en die gaat er even tussenuit. Dus dan duurt het nog wel even.

Ik begrijp niet dat dat bij de bieb zo lang moet duren. Staat al maanden in bestelling.

Heb je mijn adres nog?

Jawel..

Fijn; ik wilde net voorstellen om Dettie's exemplaar dat ik aan het lezen ben niet naar Irene, maar naar Berdine te sturen. Ik krijg het namelijk niet op tijd uit zodat Irene het mee kan nemen op vakantie.

Nu kan ik het boek rustig uitlezen en dan in het weekend naar Irene sturen zodat zij hem bij thuiskomst aantreft. Dat geeft mij een beetje rust; want ik kom onverwacht de laatste 2 weken heel weinig aan lezen toe .

En als er dan een boek heel erg ligt te dringen, lees je ook niet lekker merk ik.

En ik heb het boek zojuist uitgelezen en dichtgeslagen. Wat een apart verhaal, met een onverwacht, abrupt einde. Ik vond het taalgebruik prachtig, en daardoor heb ik het uitgelezen. Want het verhaal zelf is naar mijn gevoel niet meer dan een opsomming van het leven aan boord van een kotter. Met een glimlach de regels gelezen over het babykrabbetje dat de ik-figuur bijna op het eind plaagt en dan probeert met zijn kleine schaartjes tot de aanval over te gaan.

Mooie zinnen, poëtisch. Blij dat dit het samenleesboek was, want ik had het anders waarschijnlijk nooit in handen gekregen.

Het boek gaat dit weekend naar irene. Helaas te laat om mee te kunnen op vakantie, maar ik hoop dat je er van geniet bij thuiskomst.

Ik merk dat vooral de sfeer aan boord me het meest bijblijft. Het is alsof ik mee ben geweest op die reis. De personages blijven me minder bij op de zwijgzame man na, gek genoeg.

Inderdaad Joanazinha, het taalgebruik maakt het boek, vind ik ook.

Anders was het een verhaaltje over een weekje aan boord van een kotter waar dan net een ongeluk gebeurt.

Dettie

Boek is uit en gaat vandaag retour naar Marjo.

Ik heb niet zo heel veel toe te voegen. Ik vond het boek in het begin verschrikkelijk. Eerst die hele uitleg hoe zo'n visvangst gaat tot en met het gruwelijke strippen. Het is dat het de ik-figuur ook tegenstond, anders had ik het niet eens uitgelezen.

De mooie passages gingen allemaal over de zee en stonden er zo, dat ik het gevoel kreeg, dat de schrijver ze er express tussen gevoegd had, om een andere kant van het leven op zee te laten zien, een soort tegengif tegen de harde werkelijkheid aan boord.

Het verhaaltje is dun, net als het boekje. Het is inderdaad de sfeer op de kotter die er het meest uitspringt. Die heeft hij mooi weergegeven.

V

E

R

K

L

A

P

P

E

R

De duim wordt door de controleurs meegenomen en speelt geen werkelijke rol. Enkel om aan te geven hoe verschillend de mensen in het leven staan. Addie die hem gewoon weer terug in zee wil gooien. De schrijver die denkt aan wat eventuele familie van de eigenaar van de duim moet doormaken, als die duim van een vermiste zou zijn.

Dat stukje over dat minikrabbetje vond ik ook erg leuk, Joanazinha.