Mathieu Lindon - Alleen mijn hart is niet genoeg

Ik vond dat dus ook niet zo leuk. Nu het maar weer proberen te vergeten.

Ik schiet inmiddels aardig op. Halverwege begon ik wel te vermoeden wie Milodi was en inmiddels is het dus zeker. Wat m'n vader me liet lezen, stond in essentie ook al op de achterkant van het boek. Uiteindelijk was het dus ook niet zo'n ramp. Het blijft overigens wel een mooi boek, dat nog wel blijft hangen. M'n vader vond de kinderen niet leuk, terwijl ik ze nu juist wel aardig vind. Misschien wat vroegwijs, maar dat maakt ze ergens alleen maar leuker.

En ik heb het boek al weer een tijdje uit. Ik vond het heel mooi. Een boek dat je bijblijft. Leuk om zowel een huis, als een leuke familie te erven.

Kijk! Zo mag ik het graag horen. Leuk dat je zo genoten hebt.

Het is alweer 8 jaar geleden dat ik dit las en vooral de sfeer vond ik zo mooi. Ik weet nog dat de man heel ziek werd en die kinderen de wonderlijkste taal uitsloegen. Het héle verhaal weet ik helaas niet meer.

Dettie

Ja, de sfeer is mooi. Op het moment van de ziekte blijkt de titel een heel bijzondere tweede betekenis te krijgen.