Herman Koch: het diner

Awel, als mijn geheugen mij niet bedriegt ('t is al lang geleden dat ik het las) blijkt die Paul een soort psychopaat te zijn, of toch iemand met erg geweldadige neigingen. Dit wordt pas op het einde duidelijk, dmv flashbacks, maar kwam voor mij helemaal niet overeen met het personage Paul dat over de rest van het boek geschetst werd.

Dat personage van Paul deed me denken aan een ik-persoon die zo vaak wrodt opgevoerd (oa ook bij Jeroen Brouwers). Iemand die de wereld een welgemeende f*ck you geeft, een mopperaar, een kluns, een eenzaat, een ongelukkige, iemand waar je je makkelijk mee kan identificeren, een persoonlijkheid die wellicht dicht aansluit bij de persoonlijkheid van de auteur (weet niet of ik mezelf duidelijk uitdruk, maar kan zo meteen niets beters verzinnen).

De persoon die Paul in die flashbacks naar het einde van de roman plots blijkt te zijn was voor mij dus een beetje ongeloofwaardig. Dat had er van in het begin al in moeten zitten. Koch wou de ware persoonlijkheid van Paul wellicht verborgen houden om een verrassingseffect te bereiken met z'n flashbacks, maar dat had op mij dus niet het beoogde effect.

Helemaal akkoord. Dat was een van de bemerkingen die ik ook gemaakt had maar dan in tegenovergestelde zin. Jammer dat dat geweldadig zijn door een ziekte moet komen en inderdaad vreemd dat hij in het begin van het verhaal totaal niet geweldadig overkomt. Zeker als dan blijkt dat hij al een eind zijn medicijnen niet neemt.

De reacties in de bibliotheekleesclub waren erg gelijklopend met wat hier geschreven is. 'k vond het eerder een beetje vreemd maar achteraf gezien ook weer niet.

Ik dacht dat de generaties anders tegenover het "verzwijgen/doofpotcomplot" van de ouders zou staan maar ik denk dat er sowieso teveel vragen open blijven om er te diepgaand op in te gaan.

Waar hadden ze het dan wel vooral over... dat sommige stukken heel erg beelden, gedetailleerd (minutieus), beschreven zijn, en andere onder hem mom van "prive" nauwelijks aangetipt worden.

Ze vinden de moeder nogal koel reageren maar kunnen niet echt een verklaring vinden waarom, ze stelden zich veel vragen over het waarom van die vruchtwaterpunctie, wat er gebeurd was met Beau.

Maar over het algemeen... weinig discussie...

Vreemd ik dacht ze er meer uit zouden halen.

Ik had nochtans een aantal punten opgeschreven maar daar werd eigenlijk weinig over gepraat... Ze beleven echt dicht bij het boek.

Volgend boek is het "voorseizoen" van Pefko eens zien of ik er hier iets over terugvind

Mooi boek! Het staat ook op de nominatie om gekozen te worden voor de prijs van de middelbare scholieren: Inktaap. Maar ja, gezien het feit dat daar ook A F Th staat, dan ben ik bang dat de kans klein is.

Ik heb de opdracht gekregen om dit boek voor Nederlands te lezen.

Het boek leest in het begin tamelijk langzaam, maar vanaf 'Nagerecht' begon het boek vlot te lezen.

De plot van het boek is niet meteen duidelijk. 2 broers gaan met hun vrouwen uit eten in een restaurant. De aanleiding is zeer langzaam, daarom leest het boek ook niet erg vlot. Het einde leest zeer snel, waarschijnlijk omdat het zo onverwacht is. Ik had een onzeker gevoel na het lezen van dit boek, en zou het ook niet meteen aan iemand aanraden.

Hallo Jef, leuk je hier te zien!

Ik moet even in mijn geheugen graven, het is al een tijdje terug dat ik dit boek las.

Waar kwam het onzekere gevoel vandaan na afloop denk je.

Viel het einde tegen en/of het boek, of had je er iets anders van verwacht?