Herman Koch: het diner

Bij mijn reactie misschien ook wel bedenk ik me nu.

Wil

Maar die neef zonder ziekte deed precies hetzelfde, het enige verschil is dat híj wel last had van de conseqwenties, er slecht uit zag, slecht sliep etc.

En die moeder, wat mij betreft doet die ziekte daar niets aan af, haar rol aan het einde kon ik zo ie zo slecht navoelen.

Behalve dan het koste wat het kost je kind willen beschermen.

schreef Willeke

Ja, Willeke, de twee neven reageerden duidelijk anders op het gebeuren! Aan Michel was niets te merken, maar de neef had last van slapeloosheid en hij zag er bovendien slecht uit. Last van zijn geweten?

En wat betreft moeder Claire: inderdaad laat ze aan de ene kant de oerdrift zien om hoe dan ook je kind te willen beschermen, maar aan de andere kant heeft Claire totaal geen oog meer voor de realiteit. Het gaat niet over een wandelende tak die door onvoorzichtig handelen is overleden ...

Maar moeder Babette spoort natuurlijk ook niet. Haar enige zorg is het feit dat Serge zich wil terugtrekken uit de politiek. Zij is dan niet meer de vrouw van...

Het zijn niet alleen de jongeren die ontsporen in Koch's boek, maar ook hun ouders.

Jeannette

En de schrijver..die had het beter kunnen doen.

Ik las een stuk over dit boek in een krant, (NRC??) Het sluit precies aan bij de irritaties die ik voelde..

In het artikel in De NRC noemt Arnold Heumakers het boek mislukt.

Daar ben ik het absoluut niet mee eens!

Wel deel ik zijn mening dat het jammer is dat Koch als verklaring voor de gewelddadigheid van vader Paul en zoon Michel een erfelijke ziekte opvoert.

Jeannette

Ik weet niet of ik het er helemaal mee eens ben, maar ik denk wel dat er iets in zit.

De vraag is alleen of dat ook in Koch zou hebben kunnen zitten. Hij schrijft goed, maar zo'n goede schrijver dat hij waar kan maken wat Heumakers wil? Nee..dacht het niet.

Ik heb de pech gehad het boek te moeten lezen en ik heb er een rotgevoel aan overgehouden. Het begin is aardig ofschoon Joep van het Heck de rare gewoontes van de elite minstens zo goed heeft gepersifleerd, maar OK, Koch gaat verder en maakt er een roman van. Hij zet je volledig op het verkeerde been want de hoofdpersoon, die ik eerst sympathiek vond blijkt een etter van het ergste soort. Ook de zoon, de neef en vooral zijn vrouw deugen niet. Maar dit blijkt allemaal te komen door evolutionistisch-biologische oorzaken. Waarschijnlijk een harde waarheid maar ook een zeer pessimistische. Er zit ook een racistisch element in want de zwarte stiefzoon uit Burkino Faso wordt afgeschilderd als de meest onbetrouwbare profiteur. Even de vieze smaak wegspoelen.

Pieter