Erwin Mortier: Godenslaap

Jullie zeggen het zelf al: er zijn heus wel meer romans over de Grote Oorlog, maar met bepaalde toevoegingen kun je er altijd wel een 'eerste' van maken.

--

HILVERSUM - Het boek Godenslaap van Erwin Mortier is op zondag 20 december vanaf 21.00 uur op Radio1 te horen als hoorspel. Mortier won met het werk dit jaar de AKO Literatuurprijs. De NPS zendt ieder jaar in de laatste maand een hoorspel uit van de winnaar van de prestigieuze prijs. Dat maakte de omroep woensdag bekend.

Dramaschrijver Dirk van Pelt schreef het scenario voor het hoorspel. Elisabeth Andersen vertolkt hoofdpersoon Helena, Antonie Kamerling is te horen als de Engelse geliefde oorlogsfotograaf Matthew, Marjon Brandsma als haar moeder en Pierre Bokma als haar broer Edgard.

'Godenslaap' is een roman over de Eerste Wereldoorlog, beschreven vanuit de optiek van een vrouw.

Zie ook www.vpro.nl/programma/deavonden/afleveri...61145/items/42894122

--

Ook ik was minder enthousiast over dit boek. Het is waar: er staan hele mooie zinnen in, sommige dingen worden prachtig verteld, maar ik mis de spanningsboog. Het is een plotloos verhaal en dat hoeft lang niet altijd erg te zijn, maar over het geheel genomen vond ik het, uh, een beetje saai....

Hoe bestaat het Petra. Ik sta aldoor verbaasd dat mensen dit geen goed boek vinden maar dat gebeurt andersom natuurlijk ook vaak.

Nee misschien geen spanningsboog maar door het mooie vertellen miste ik dat ook helemaal niet. Juist door de onverwachte dingen, de foto bijvoorbeeld die eenmaal ontwikkeld veel meer laat zien, vond ik het zo'n mooi boek. Het was ergens een rauw boek, zoals het verhaal van dat meisje dat overleed, maar het op deze manier te vertellen vond ik zo knap.

Dettie

Ik las net de reactie van Berdine nog eens en zoals zij het voelt, voel ik het ook met dit boek: je raakt er niet in. En inderdaad, eigenlijk alleen bij de dialogen begonnen de mensen te leven.

PetraO. schreef : Ik las net de reactie van Berdine nog eens en zoals zij het voelt, voel ik het ook met dit boek: je raakt er niet in. En inderdaad, eigenlijk alleen bij de dialogen begonnen de mensen te leven.

Als ik aan dit boek denk dan is het toch dat ik aan het verhaal van de oude Helene denk, die als een zeer oude vrouw probeert weer te geven wat WOI voor impact heeft gehad op het leven van mensen in haar omgeving.

De man die zichzelf na de oorlog soms moest afzonderen omdat de herinneringen hem te machtig werden. Hoe bizar de tegenstelingen waren van rijden door een colonne soldaten en een kwartier later door een zonovergoten lieflijk landschap. De foto's die ontwikkeld werden en die meer lieten zien dan zij aanvankelijk gezien hadden. Het 'schaamtegevoel' bij het zien van het steeds meer toeristisch worden van de oorlogsbegraafplaatsen en plekken waar de oorlog hevig is geweest.

Dit alles gezien door de ogen van een burger, wel een goed opgeleide burger, maar dan nog...

Ja, op mij heeft het boek een verpletterende indruk gemaakt.

Dettie