Erwin Mortier: Godenslaap

Ja Wil ik riep al ergens, dit is Literatuur met een hoofdletter L.

Als ik dit vergelijk met Verhulst dan staan hier de poëtische zinnen precies op de goede plaats, dan horen ze bij het verhaal.

Zelf vond ik Mortiers voorgaande boeken al mooi geschreven qua taal en zinsopbouw, maar als je dit leest dan lijken die andere boeken oefeningen om dit boek te kunnen schrijven.

Nog veel leesplezier en dat gaat vast lukken denk ik zomaar.

Dettie

Zelf vond ik Mortiers voorgaande boeken al mooi geschreven qua taal en zinsopbouw, maar als je dit leest dan lijken die andere boeken oefeningen om dit boek te kunnen schrijven.

Ja dat bedacht ik me ook al. Ik heb al het een en ander van hem gelezen en vond dat erg mooi, maar dit is van een ander kaliber. Vooral door de mooie zinnen.

Willeke

Volgens mij heb ik ergens een heel artikel liggen over Mortier en dit boek, ik zal eens speuren.

Dettie

Ik lees momenteel ook Godenslaap en kan alleen maar beamen wat jullie hierboven al allemaal gezegd hebben: wat een prachtige zinnen! Af en toe zijn ze wel een beetje erg lang en raak ik onderweg de draad kwijt, maar het is geen straf om zo'n zin dan nogmaals te lezen. Ik moest mezelf er in het begin wel steeds aan herinneren dat de ik-figuur een vrouw was. Ik zat steeds met een man in mijn hoofd. Hadden jullie daar geen last van? Overigens is dit mijn eerste kennismaking met Mortier. Hij heeft wel meteen een verpletterende indruk op mij gemaakt, moet ik zeggen.

Ik moest mezelf er in het begin wel steeds aan herinneren dat de ik-figuur een vrouw was. Ik zat steeds met een man in mijn hoofd. Hadden jullie daar geen last van?

Grappig dat je het vraagt Sarah..ik bedacht toen ik het boek uit had dat dit een van de weinige boeken was door een man geschreven in personage van een vrouw waarbij ik daar van het begin af aan geen last van had. Meestal heb ik daar inderdaad ook last van.

Ik herken dat je zo met de zinnen bezig ben dat je het verhaal bijna kwijt bent en weer terug moet lezen. Verderop in het boek had ik werd dat bij mij wat minder.

Ik heb het boek dus uit en ben onder de indruk van de manier van schrijven. Het begin en de passages van het oud zijn en verzorgd moeten worden vond ik misschien nog wel het mooist.

Maar ook de beschrijvingen van de 1ste wereldoorlog, en met name hoe de letterlijke aarde beschreven wordt als de vijand ( het woord Duitser komt er nauwelijks in voor, het had iedere willekeurige vijand kunnen zijn, en zelf het idee vijand is bijna abstract) vond ik erg indrukwekkend.

En verder is de structuur van het boek ontzettend knap, het boek is rond, gaat over moeder-dochter relaties en dochter-moeder relaties, over opgroeien en dood gaan, over de oude onderklasse, de arbeiders, en de nieuwe onderklasse, die in letterlijk dezelfde wijken woont. Alles klopt aan dit boek.

Wil

Ik heb het boek inmiddels uit en heb er zeer van genoten. Ik vond wel dat de nadruk heel erg op de eerste wereldoorlog lag. Ik had verwacht meer te horen te krijgen over het huwelijk van Helena, maar dat bleef een beetje onderbelicht, vond ik. Ook begreep ik niet zo goed waarom Helena zo'n slechte verhouding had met haar dochter. Is jullie duidelijk geworden waarom dat was?