Hülga Cigdem - De importbruid (debuut)

Ik was bezig het in het archief te plaatsen en zat het verslag weer even te lezen.

Toch bizar dat grootmoeder dan blijkbaar wel lief kan zijn. Zij moet dat kind ook weer afstaan... Echt begrijpen doe ik het nog steeds niet.

Dettie

Je zou dan aan de schrijfster moeten vragen waarom ze dit zo gedaan heeft.

Mooi verslag, Marjo!

Ik denk ook Dettie, dat de hoofdpersoon van de "De importbruid" doordat ze zo jong was, niet anders met haar - ongeplande - dochtertje kon omgaan als haar moeder met haar. Wanneer ze i.p.v. een dochtertje een zoontje had gekregen had haar dat ongetwijfeld meer aanzien gegeven in de familie. Dat haar schoonmoeder wel heel liefdevol met haar kleindochter omging, is opmerkelijk. Maar de oma heeft dan inmiddels door het feit dat haar zoon getrouwd is en een kind heeft, de hoogste positie die er voor een vrouw is te behalen binnen een familie in de Turkse gemeenschap bereikt.

Jeannette

Deze avond heb ik doorgebracht in het gezelschap van onder andere Hulya Cigdem.

Turkse vrouwen hebben veel meer te vertellen binnen de familie dan buitenstaanders denken.

Binnen de Turkse cultuur is sprake van een wij-cultuur. Niet de ik-cultuur die hier in Nederland geldt, maar de onderlinge familieband bepaalt het leven. Kinderen voldoen dus meestal aan het verwachtingspatroon van hun ouders, grootouders, ooms, tantes enz. Ze denken niet zelf na, want dat is niet nodig. De familie bepaalt alles.

Natuurlijk gaat de familie liefdevol om met hun kinderen, en kleinkinderen, zolang ze zich binnen die familie gedragen zoals dat 'hoort'. Pas als er grenzen overschreden dreigen te worden, moet er ingegrepen worden. Dat zal eerder gebeuren als ze in contact komen met buitenlanders (Nederlanders).

Tja, slaan is een zwaktebod, maar dat gebeurt overal toch? Geen excuus overigens!

Van oudsher is het zo dat een vrouw de familie-eer kan bezoedelen. Niet de man, want (die vond ik wel leuk) als de man zich moest gedragen als de vrouw, dan had Allah er wel voor gezorgd dat ook hij een kenmerk van het verlies van zijn maagdelijkheid zou hebben!

Hulya Cigdem is een voorstander van het beperken van importbruiden 'want het binnenhalen van steeds weer op nieuw jonge, niet Nederlands sprekende meisjes houdt in dat de non-emancipatie van de Turkse gemeenschap in stand gehouden wordt. En integratie is juist de bedoeling.

Niet iedereen was het met haar eens, want zei iemand: wat als een Nederlander verliefd wordt op een bv Canadees, en die zou niet naar Canada mogen vanwege beperkingen, zoals Nederland die op wil leggen aan oa Turkse vrouwen? Met andere woorden: mag je persoonlijke vrijheid aan banden leggen?

Het was een leerzame avond, en het blijkt maar weer dat er altijd meerdere kanten aan een zaak zitten. Het is niet eenvoudig...

Wat doe je toch veel Marjo.

Er komen heel veel vragen in me op nu ik jouw verhaal lees.

Het lijkt me bizar als je zo gewend bent in het 'wij' te denken om dan in Nederland te komen wonen waar dat totaal niet zo is. Goed we gaan om met familie maar we vragen ze geen toestemming ergens voor, hooguit kinderen aan hun ouders maar verder gaat het niet.

Ik vraag me ook af wat de grenzen zijn. Is de ene familie strenger in de grenzen als de andere of zijn het algemeen geldende grenzen.

Hier in Nederland is een meisje die veel vriendjes heeft een 'afgelikte boterham' en een jongen met veel vriendinnetjes een stoere bink. Ook hier is er nog steeds onderscheid. (er is nog veel te doen aan emancipatie)

Hulya Cigdem is een voorstander van het beperken van importbruiden 'want het binnenhalen van steeds weer op nieuw jonge, niet Nederlands sprekende meisjes houdt in dat de non-emancipatie van de Turkse gemeenschap in stand gehouden wordt. En integratie is juist de bedoeling.

Niet iedereen was het met haar eens, want zei iemand: wat als een Nederlander verliefd wordt op een bv Canadees, en die zou niet naar Canada mogen vanwege beperkingen, zoals Nederland die op wil leggen aan oa Turkse vrouwen? Met andere woorden: mag je persoonlijke vrijheid aan banden leggen?

Zijn de importbruiden ook verliefd vraag ik me dan af. Of is het huwelijk geregeld door de familie en kennen ze elkaar nauwelijks.

Wat weet ik er eigenlijk weinig van af merk ik nu weer.

Dettie schreef : Toch bizar dat grootmoeder dan blijkbaar wel lief kan zijn. Zij moet dat kind ook weer afstaan... Echt begrijpen doe ik het nog steeds niet.

Marjo schreef : Je zou dan aan de schrijfster moeten vragen waarom ze dit zo gedaan heeft.

En heb je dit nog gevraagd?

Dettie

Hulya Cigdem (haar man was er ook gisteren) en ook de andere spreeksters gaven aan dat het steeds meer de gewoonte wordt om aan de betrokkenen van zo'n huwelijk te vragen of ze wel willen. Bij Cigdem zelf (en ook de hoofdpersoon van haar boek) was er sprake van verliefdheid.

Dat neemt dus toe omdat ze inspraak krijgen. En op die manier komen er ook meer importbruidegommen! Vakanties hè!

Ik denk dat wij ons niet kunnen voorstellen hoe dat is een 'wij-cultuur'. Ik niet tenminste. Families zijn heel erg hecht, en Hulya gaf dus ook aan dat zij als schoondochter, hoewel ze er steeds minder zin in had, wist wat de schoonmoeder van haar wilde, en dat deed ze dus ook. Want het hoort zo, iedereen doet het, het wordt verwacht, en je verwacht het zelf ook.

Doordat ze hier in Nederland in aanraking kwam met Nederlanders, ontdekte ze dat het ook anders kon. Pas na twee jaar, zei ze, begon ze zich stukje bij beetje los te werken. Nu is het dus zover gekomen dat de familie haar gezin liever niet meer ziet.

Ik heb dat niet gevraagd nee, vond het toch te persoonlijk. Maar ik denk toch wel begrepen te hebben dat ook dat te maken heeft met het 'wij'-gevoel. En het veel grotere plichtsbesef dat zij hebben.

Iemand uit het publiek merkte inderdaad geregeld op dat het in Nederland ook ooit zo was, dat schijnheilige verschil tussen meisjes en jongens, en wat je zegt, het is vaak nog steeds zo. Alleen zijn wij er veel opener over, en is se.ks blijkbaar veelal nog taboe bij Turken.