Sándor Márai - De gravin van Parma (Samenleesboek februari/maart 2005)

Ik heb "de gravin"ook uit,

en ik moet zeggen dat ik t een van de beste boeken vind die ik tot nu toe van Marai heb gelezen.

"Gloed"vond ik nog mooier, maar dat was het eerste wat ik van hem las, en toen was ik ontzettend verrast.

Maar in vergelijking met bv "De erfenis van Eszter"(wat ik ook mooi vond) steekt dit boek er toch echt bovenuit.

En inderdaad het begin is niet het sterkste gedeelte,

al moet ik zeggen dat ik de scene waarin die vrouwen in het hotel door het sleutelgat naar die slapende man stonden te gluren wel vermakelijk vond,

maar vanaf het gedeelte dat de graaf , en vooral natuurlijk de gravin, het toneel kon ik bijna niet meer stoppen met lezen.

En er staan ook zulke prachtige zinnen en citaten in.

en mooie thema s ook..liefde, verraad, wraak, bestemming, eenzaamheid etc.

Kortom, zeer de moeite waard!!

Over het einde wil ik nog wel in discussie, maar daar moet iedereen het eerst helemaal gelezen hebben denk ik

Wil

Ja Wil het laatste gedeelte doet qua taalgebruik ook aan Gloed denken. Toen kon ik ook niet meer stoppen met lezen. En die zinnen!! Dat had ik met Gloed ook, zo ontzettend mooi.

En graag die discussie!

bernadet

Hallo Wil, voor mij is dit zijn mooist geschreven boek met Gloed. De opstandigen is het meest diepgaande wat ik van Marai heb gelezen, met veel kalere stijl. De erfenis van Esther komt dan achteraan, maar dat vond ik ook mooi.

Nee, ik zat er meteen vanaf pagina 1 middenin en liet niet meer los tot ik het uit had.

En ik ben het niet met Bernadet eens, dat het boek pas later op zijn mooist geschreven is. Naar mijn mening is dit een zeer consistent geschreven boek, met een gelijkwaardige stijl het hele boek door. Het enige wat opvalt is dat er in het laatste deel meer bespiegelingen langskomen.

Omdat ik zelf schrijver ben, kwam het einde niet als een verrassing. Ik dacht als Marai niet cliche-matig wil eindigen moet hij wel deze afslag nemen en daarom is het boek voor mij ook een waar meesterstuk.

Ja rotor en die bespiegelingen vind ik nou zo mooi. Dat vond ik juist in Gloed ook zo schitterend.

Ik had het idee dat de hoofdpersoon eigenlijk helemaal Casanova niet had hoeven zijn, een willekeurige man met een grote onmogelijke liefde had ook heel goed gekund. Ik denk dat Márai gefascineerd was door de figuur Casanova en daar over wilde schrijven maar niet goed zijn draai daarin kon vinden. Casanova leefde niet echt voor hem. Het laatste gedeelte daarentegen zijn échte personages. Die staan veel meer overeind dan Casanova.

Bernadet

Ik denk dat dat het verschil is tussen ons. Ik heb nog nooit een boek van deze schrijver gelezen en moet dus heel erg wennen aan zijn schrijfstijl.

Ja dat geloof ik Bianca. De erfenis van Ester was misschien wat toegankelijker geweest enne.... niets moet hier hoor. Als je niet verder wilt lezen dan gewoon niet doen. Dan ga je lekker een ander boek lezen!

Bernadet