Sándor Márai - De gravin van Parma (Samenleesboek februari/maart 2005)

Ik geef niet zo gauw op hoor Bernadet. Ik wil toch proberen het boek uit te lezen. Ik lees wel nog een ander boek erbij.

Ik ben intussen een paar hoofdstukken ver. Je noemt het begin taai, Bernadet. Taai zou ik het niet noemen, ik vind het helemaal niet boeiend, op het gedoe van die vrouwen die komen kijken na. Maar het leest wel door. Ik vind Casanova hier een ongelooflijke blaaskaak (misschien was hij dat wel) en dat hoofdstuk over de kus is tot op heden het ergste. Weet je zeker dat het beter wordt?

Ja marjo, ik weet zeker dat het beter wordt. Als de graaf erbij komt dan krijg je een omslag in het verhaal en toen kon ik niet meer stoppen. Ik vond het begin ook erg en had diverse keren de neiging het boek dicht te klappen, gelukkig heb ik dat niet gedaan.

Bernadet

Hm, ik vond het een langdradig boek. Die monologen erin, nee niks voor mij. Ik zat me echt te ergeren, van "joh, schiet eens op. Zeg wat je zeggen wil en klaar" Nu had ik dat bij "Gloed" ook, dus Marai is mijn schrijver niet.

Het is eigenlijk een soort bedrieger bedrogen, en dan dubbel en dwars.

Dan zal jij De opstandigen van Marai wel mooi vinden. Dat is zonder al die monologen. Ik vond De opstandigen juist een minder boek omdat ik de taal van Gloed en (op het eind) De gravin van Parma juist zo mooi vind.

Ik heb De opstandigen... lenen?

Bernadet

Voorlopig niet..ik heb even genoeg van Marai!