Sándor Márai - De gravin van Parma (Samenleesboek februari/maart 2005)

Ik zit op blz 88 en het blijft maar duren. Amai wat is die man theatraal. Ik, ik en nog eens ik. Puur egoisme. Ik ben onrecht aangedaan, ik alleen mag mijn mening zeggen over Venetie, ik alleen weet hoe het zit,....En die ellenlange monologen over zichzelf.

ppppffffffffff.

Ik had het vroeger al eens geleend maar omdat het gereserveerd was in de bib (kortrijk) en er een hele miserie was omdat ik het boek te laat gekregen had en het binnen een week terug moest had ik eigenlijk alleen de eerste hoofdstukken gelezen. Toen kon ik mijn hoofd niet bij het verhaal houden. Nu lukt dat beter maar het blijft langdradig. De enige reden dat het nog niet terug naar de bib is, is omdat ik wel eens wil weten hoe het verder gaat met de graaf en gravin van parma. Ik bijt nog even op mijn tanden maar als het niet is zoals jullie zeggen, dat het aan die stukken beter wordt, dan gaat het alsnog terug.

Inge

Vanaf blz 107 komt de gravin meer in beeld, dan wordt het verhaal beter Inge. Hou vol! :roll:

bernadet

Ik zit ondertussen al aan blz. 195, de graaf heeft zijn voorstel gedaan en giacomo twijfelt nu wat hem te doen staat. Het blijft langdradig, theatraal, saai,..... De enige reden waarom ik nu doorlees is omdat ik meer dan halfweg het boek zit. pppppppppfffffffffffff

Inge

oh dat gedeelte vond ik juist zo mooi, mooi taalgebruik en ik vond het zelfs spannend worden, het verhaal heeft nog wel een onverwachte wending.

Bernadet

het boek is (eindelijk) uit. Nou, veel spannends was er naar mijn mening niet te lezen. Ik vond het een lange monoloog. Niet alleen van Giacomo maar ook van de graaf en de gravin. Voor mij had er heel wat meer dialoog in gemogen. Het is absoluut niet mijn genre. Te theatraal, te eentonig, gewoonweg saai. Ja er stonden mooie zinnen in. Maar voor mij teveel mooie zinnen. De gedachte achter het verhaal vond ik ook wel mooi, net als het einde maar nog eens, veel te eentonig neergeschreven. Het hele boek bestaat volgens mij uit 4 monologen. Ik kna mij vooreerst niet inbeelden dat een mens zonder een beeje tegenreactie zo maar op zo'n aantal zinnen kan komen. Het lijkt wel een zorgvuldig ingestudeerde tekst. Er is niets van interactie. Net alsof je een urenlange tirade afdreunt tegen de muren. Nee, absoluut niet mijn genre.

Ga maar gauw beginnen in drie trieste tijgers. Hopelijk valt dat een beetje mee.

Inge

Nou toch knap dat je het uitgelezen hebt!

Ik vond juist dat laatste gedeelte wel interactie hebben, het was een spel tussen de graaf, gravin en Giacomo. Vooral de graaf vond ik erg goed. Hij daagde Giacomo uit, om eindelijk eens al het gedoe uit de wereld te helpen. Maar hij had buiten zijn vrouw gerekend, die zelf in aktie kwam. Ik vond het een prachtig spel tussen 3 mensen.

Van mij had wel dat eerste gedeelte een stuk korter gemogen, dat was erg langdradig met alle zelfverheerlijking van Giacomo.

Bernadet