Joseph O'Connor - Redemption Falls

Je moet even goed je best doen voor dit boek, maar dan krijg je ook waar voor je geld. Wat een boek zeg.

Het verhaal maakt de ene na de andere onverachte wending, het is net puzzellen af en toe, maar aan het eind komen alle eindjes bij elkaar.

En hoe.

En in de tussentijd heb je als lezer het idee door het landschap van het Amerika van net na de burgeroolog te trekken. Een Amerika waar ik beschamend weinig van wist trouwens.

Een eervolle vermelding verdient wat mij betreft nog de brief bijna aan het einde van het boek van O Keeffe aan iemand wiens identiteit ik hier omwille van degene die nog gaan lezen niet zal onthullen. Ontroerend vond ik die brief. Ik één klap is het beeld van de brallende zich suf drinkende gouveneur omver gehaald, of in ieder geval verklaard.

Voor wie moeite wil doen...een aanrader dit boek.

Groeten,

Willeke

Ontroerend vond ik die brief. Ik één klap is het beeld van de brallende zich suf drinkende gouveneur omver gehaald, of in ieder geval verklaard.

Daar weet ik niets meer van! Wel dat er allerlei ballades werden gezongen en vooral dat begin! Dat zij op zoek is naar haar broertje!

Je zag haar gek van vermoeidheid rondzwalken... en die vrouw die bij O' Keeffe werkte... dat accent en de goeiïgheid van haar.

Inderdaad prachtig boek.

Dettie

V

E

R

K

L

A

P

P

E

R

De brief die hij schreef naar zijn zoon, die inmiddels al verdronken bleek terwijl hij de brief schreef. In die brief spreekt hij de jongen toe hoe hij om moet gaan met tegenslag, en dat het niet verkeerd is om te huilen en je kwetsbaar of te stellen. Je ziet ineens een totaal andere gouveneur, en het verklaard in een klap ook zijn verdriet en onmacht en het in huis halen van Jeddo.

Groetjes

Wil

V

E

R

K

L

A

P

P

E

R

Dat is een zoon bij de vrouw die hij achterliet? Op dat eiland? (Er staat me iets bij aan zee, of haal ik nu twee boeken door elkaar)

Gek he ik weet er niet meer van...

Dettie

V

E

R

K

L

A

P

P

E

R

Toen hij ontsnapte liet hij een inheemse vrouw achter, die zijn grote liefde was.

Zij bleek na zijn vlucht zwanger, kreeg een zoon en pleegde zelfmoord. De jongen groeide op bij pleegouders daar, en schreef met O Keeffee, maar zijn bestaan was geheim, daar wist ook zijn tweede vrouw niets van.

Als je zoveel leest is een boek vaak snel weer uit je hoofd he, ik herken dat wel.

Groetjes

Wil

Zij bleek na zijn vlucht zwanger, kreeg een zoon en pleegde zelfmoord. De jongen groeide op bij pleegouders daar, en schreef met O Keeffe, maar zijn bestaan was geheim, daar wist ook zijn tweede vrouw niets van.

Dat ze zelfmoord pleegde weet ik nog, maar dat O'Keeffe schreef met zijn zoon wil niet terugkomen. Typisch, meestal weet ik het wel weer. Maar inderdaad ik lees dit jaar meer dan anders en dan blijkt het slechter te blijven hangen...

Wat is wijsheid... Toch maar weer wat minder lezen? :shock:

Dettie