Ricus van de Coevering - Sneeuweieren (debuut)*

Net uit gelezen dit boek.

Het moet nog even bezinken maar ik denk dat het tot mijn favorieten behoort. Erg mooi.

Groetjes

Willeke

Die kippen overal..

gisteren hoorde ik de schrijver vertellen dat hij vier (of waren het er zes?) weken in een pluimveeslachterij heeft gewerkt. Leuk zomerbaantje!! Maar vandaar dus de kippen...

Hij wist wel erg veel details inderdaad.

Maar het kwam ook wel door de manier van schrijven, ik zag het helemaal voor me, de boerderij, de kippenren, het moeras, zelfs de braderie.

Groetjes

Willeke

Ja hij kan erg beeldend schrijven, ik zag ook alles voor me.

Ik vond het tweede deel minder dan het eerste, Marjo net andersom.

Wat vind jij willeke?

Dettie

Dettie schreef : Ja hij kan erg beeldend schrijven, ik zag ook alles voor me.

Ik vond het tweede deel minder dan het eerste,

Dettie

Ik vond het eerste deel ook inderdaad heel beeldend. (Een mooie omschrijving, Dettie!)



En het tweede deel viel mij tegen.

Ik ben benieuwd hoe jij dat ervaren hebt, Willeke.

Jeannette

Ik las inderdaad dat de meeste het erste óf het tweede deel mooier vonden, maar hoewel ze inderdaad anders van stijl zijn had ik geen voorkeur.

in het eerste deel voel je de dreiging, en voel je het langzaam ontsporen van relaties, vooral onderhuids.

in het tweede deel zie en voel je de ontreddering en het wegzinken in een zelfgeschapen wereld van religie.

De link met knielen op een bed violen werd getrokken, maar ik had die accocitie niet zozeer.

Het geloof van de moeder is in eerste instantie troosvol, dat was het bij "knielen"geen moment.

het blijft ook troostvol, alleen verzinkt ze er helemaal in en gaat ze er in haar hoofd mee aan de haal.

Wonderlijk, want je zou gezien de verhoudingen verwachten dat ze wrok tegen de vader koestert, maar ze haalt iedere schuld van zijn schouders af, zelfs al het gerecht anders oordeelt, en legt alles neer bij 'de voorzienigheid".

Ik las hier ook veel over de apathie van de moeder. Ik zat me vooral op te winden over het ontsporen van de realties..práát met elkaar. En aan opvoedingsfouten... haal je kind juist niet van zwemles af als het bang is voor water, koop geen zes chocoladerepen als hij geplaagd word omdat hij dik is.

Maar dat zijn niet zozeer zwaktes van het boek als wel karaktertrekken van de personages die bij het verhaal en het plot horen. Uit goede wil en liefde en vanuit goede bedoelingen gaat er tóch heel veel mis.

Leuk boek voor discussie dit.

Willeke