Ricus van de Coevering - Sneeuweieren (debuut)*

Ik denk dat ze David niet ging zoeken omdat haar verstand, net als haar man, zei, dat ze zich aanstelde, dat een kind van die leeftijd zich best kon redden. Hetgeen hij uiteindelijk ook bleek te kunnen. Bovendien kende ze de weg niet in het moeras en Harm wel. Ze wist wel de weg naar het meer, maar daar verwachtte ze David zeker niet, omdat hij bang was van water.

Ja hun verhouding was aardig in het slop geraakt. Een kind betekent voor een man toch wat anders dan voor een vrouw. Daar hebben ze blijkbaar nooit over gesproken, dus zaten ze allebei alleen met hun eigen verdriet.

In dat kerkkoor zong ze niet meer, omdat de kerk gesloten en het koor opgeheven was. Dat het zo "wazig" werd, zoals jij het noemt, was om haar gemoedsgesteldheid weer te geven. Ik vond het eigenlijk niet zo vaag of verwarrend. Ze begon steeds meer buiten de wereld te leven, trok zich steeds verder terug. Dat niemand dat in de gaten had, was schokkend.

Ik zie niet zo'n verband met Knielen op een bed violen. Alleen die godsdienstwaan, bedoel je?

Ja ik bedoelde de godsdienstwaan. Sinds dat boek van Siebelink worden er veel boeken hoger gewaardeerd als er godsdienst of problemen met godsdiensten in voorkomt is mij opgevallen.

Het onderwerp is een beetje een hype geworden als je over godsdienst al van een hype mag spreken...

Dettie

Dettie schreef:

Waarom toen niet gezocht naar David?

Dat deed Olga wel hoor: bladzijde 27!

Overigens ben ik het ditmaal niet helemaal eens met jouw kijk op het boek.

Je moet je ook realiseren dat de familie ver weg van de "bewoonde"wereld woont, helemaal afgezonderd! Het feit dat Olga toch besluit om de braderie te bezoeken vind ik toch heel normaal. Harm weet dat David weg is: dus...David is ook een brugklasser, dertien jaar oud mét een mobieltje dus waarom zou je in zeven sloten tegelijk lopen als een dertienjarige jongen eens wat later thuiskomt?

De vergelijking met het boek Knielen op een bed van violen, vind ik niet helemaal terecht. Het accent ligt in dit boek helemaal niet op de godsdienstwaanzin van Olga: integendeel. zij zoekt gewoon haar weg na het verlies van David en de "verbanning" van Harm, dit zoekt zij dus in het religieuse.

Ik vond het tweede deel ook niet echt zweverig.

Wel grappig trouwens dat er over dit boek zo'n uitgebreide discussie plaatsvindt. Het is niet eens een samenleesboek.

groetjes, irene

Ik vond het ook niet zweverig, niet in de zin van die violen. Maar die heb ik niet eens uitgelezen.

Het was een tragedie en de vrouw een getormenteerde ziel..

Ik bedoel met zweverig dat het bijna surrealistisch werd.

Die dode kippen overal, zij totaal van de rel, helemaal in een soort waan.

Het ging me te ver door. Pff moeilijk onder woorden te brengen...

Nog ene poging...

De schrijver probeerde de waan weer te geven in een bepaalde stijl en die vond ik te zweverig worden.

De vergelijking met Siebelink is omdat zowel de hoofdfiguur in Knielen op een bed violen als Olga in Sneeuweieren 'van de wereld raken' beiden zien de realiteit niet meer.

Dettie

Verder dan dat gaat de vergelijking dan ook zeker niet..