Marieke van der Pol - Bruidsvlucht (debuut)

Dat was het voor mij dus niet. Natuurlijk kan haar verleden de oorzaak zijn van haar manier van leven, maar het hoeft niet. Ik ken wel vrouwen die bewust voor een carrière kozen zonder zo'n verleden te hebben. Voor mij was het overbodig, en het vertraagde het lezen op dat moment.

In onderstaande tekst volgen verklappers

V

E

R

K

L

A

P

P

E

R

Het boek begint goed: op de begrafenis van Frank ontmoeten Marjorie, Esther en Ada elkaar na tientallen jaren. Je leest dat er iets voorgevallen is in het verleden en dat Frank daarin centraal stond. Het is nog niet duidelijk wat.

Dan focust van der Pol op de voorbereidingen op de vliegreis en de vliegreis zelf. Een hele onderneming moet dat in die dagen geweest zijn: al die tussenstops, en dan storm en andere turbulentie. Bovendien leggen de vrouwen hun relatie met Frank. Frank op zijn beurt valt voor zijn leven op Ada. En dat weet hij meteen. Dat centraal stellen van de Grote Liefde is de zwakte van het boek, vooral ook omdat maar niet duidelijk wordt wat Frank in Ada ziet. Ze is heel mooi, dat is waar. Verder is ze schuchter, wereldvreemd en tamelijk onbeduidend.

Dat blijft ze het hele boek door, al houdt Frank niet op met van haar te houden. Ada is zwanger van de orthodoxe christen Derk, die zijn hele familie verloren heeft in de watersnoodramp. Dat ze zwanger van hem is geworden, komt omdat ze hem wilde troosten.

Ze ziet niks in hem, ook niet als ze in Nieuw-Zeeland aankomt, waar hij op haar wacht. Hij is een bleke, angstige, karakterloze man, en dat blijft hij.

Esther is een stuk interessanter: zij is mode-ontwerper en vastbesloten om haar eigen zaak op te zetten. Ze wordt zwanger van Frank en ze laat haar plannen niet in de war sturen door het aanstaande kind. Wat ze wel met het kind doet, vertel ik hier niet, want dat is de kern van het verhaal. Ook Esther heeft haar verleden: haar familie is omgekomen in de holocaust.

Marjorie gaat na tien jaar terug naar Nederland. En daar heeft ze een goede reden voor.

Op de begrafenis kijken de vrouwen terug op hun leven: is het alle moeite waard geweest.

Er zitten heel sterke teksten in, zoals wanneer Ada aarzelt om toe te geven aan haar verlangen naar Frank. Die scène is heel dicht bij haar innerlijke beleving geschreven. Ook de angst van Marjorie, waar ik niet op in kan gaan, komt goed voor het voetlicht.

Met Frank wordt het al lastiger: wat beweegt hem toch, om maar achter die zouteloze Ada aan te blijven jagen?

Teksten als “de man waar haar hart naar uit ging” doen me dan weer denken aan de boeketreeks. En daar neigt dit boek af en toe een beetje teveel naar om het echt goed te laten zijn.

Goh, ik maar denken dat Esther persé mode-ontwerper wilde worden en daarom geen kind wou...

Overigens vond ik het boek zo'n 100 bladzijden te lang. Op pg 300 wist je alles wel zo'n beetje.

Overigens vond ik het boek zo'n 100 bladzijden te lang.

Je zegt precies hetzelfde als Marjo, Petra.

Ik vond juist het verhaal van Esther zo mooi. En ja Ada was misschien wel een 'slome' maar in die tijd had het geloof nog wel een enorme invloed op het dagelijks leven van mensen. Ik denk dat je het ook in die tijd moet zien. Je kan je toch ook niet meer voorstellen dat er een vliegtuig vol bruidjes vertrekt?

Dettie

Ik denk dat Frank de mogelijkheden van Ada zag. De vrouw die ze zou kunnen worden, die ze ook even werd toen ze uiteindelijk bij hem kwam. Als ze met Frank was meegegaan, was ze niet zo'n schuchter en onbeduidend wezen gebleven. Nee, ik vond het niet gek, dat hij juist op haar viel. Ik had het een minpunt gevonden als dat allemaal uitgelegd werd.

Nee, help.. nog meer uitgelegd! Dat zou het boek helemaal de das omgedaan hebben.