Renate Dorrestein - Echt sexy

O, dat verandert de zaak. Zo had ik het niet opgemaakt uit jou woorden.

Schrijvers worden vaker geinspireerd tot het schrijven van een boek uit de dagelijkse realiteit. Zo kan uit een klein, opvallend berichtje in een krant zelfs een roman ontstaan!

PetraO. schreef : Het is helemaal fictie, hoor. Alleen hebben veel gebeurtenissen wel verbinding met de realiteit. Bv. die reclame van dat kleine meisje in sexy ondergoed, die heb ik ook gezien op ons bushokje.

Nieuwsgierigheid, Roel: waar uit mijn woorden maak jij op dat er in dit boek sprake zou zijn van non-fictie?

Nee, Petra, niet non-fictie, ik maakte uit jou woorden op dat het een combinatie van fictie en non-fictie zou zijn.

PetraO. schreef : Nieuwsgierigheid, Roel: waar uit mijn woorden maak jij op dat er in dit boek sprake zou zijn van non-fictie?

Ik heb dit boek net uit, en zit er bijna verbijsterd naar te kijken.

Ergens achter in het boek wordt gezegd dat dit boek moet zijn als een achtbaan, en zonder dat ik dat gelezen had dacht ik dat ook alsmaar...het lijkt wel of ik in een achtbaan zit, waarbij ik ook nog eens van de ene gemoedstoestand van de andere werd geslingerd.

Ik wist niets van dit boek en begon vrij blanco te lezen. Mijn eerste indruk was, ..wat een vermoeiend boek, door het tempo maar vooral door het hippe taalgebruik, wat bijna krampachtig, vond ik in het begin, wordt gebruikt.

Later in het boek zat ik blijkbaar toch zo in de wereld die beschreven werd dat ik daar minder last van had.

Het tweede wat al lezend alsmaar bij me opkwam was..dit is teveel..dit is te groot, over de top....de wereld is geen rozegeur en maneschijn, maar iedere keer als de hoofdpersoon ergens door een park loopt vind er wel bijna terloops een eerwraak of een gangbang plaats.

Aan het eind van het boek wordt duidelijk waarom dat zo beschreven is..de werkelijkheid is met reden wat vergroot..maar het goede van het boek is dat je die verklaring zelf ook al verzint, en dat je precies begrijpt waarom dat gedaan wordt.

Ik heb het boek inmiddels dus uit, en ik vind het moelijk om er een eindoordeel over te geven..het gevoel wat vooral overheerst is dat ik maar weinig boeken kent die zo verontrusten als dit boek.

Het is duidelijk ook met dat doel geschreven, als een aanklacht tegen de manier waarop in deze maatschapij naar vrouwen en meisjes wordt gekeken, de erotisering die al met kleine meisjes begint, en alle extremen en uitwassen die daar het gevolg van kunnen zijn.

Het verontrustende zit 'm ook meteen in die uitwassen..het is af en toe té erg, te gruwelijk om te verteren.

Ik moest denken aan de discussie die we deze dagen op het poezie forum aan het voeren zijn over Antjie Krog..dat haar poezie zo expliciet en verontrustend is dat het voor sommigen daardoor zijn doel voorbij schiet, en ik denk dat dat voor sommige lezers ook bij dit boek het geval is.

ik zou het Dettie bijvoorbeeld niet aanraden, omdat ik bijna zeker weet dat t te gruwelijk is.

Maar toch, maar toch..Dorrestein kan wel schrijven, en ze voert je mee in het verhaal, ze kruipt bijna in je bloed, onder je vel, je komt er niet los van. Het verontrustende van dit boek zijn niet alleen de extremen, maar misschien het realisme... een aantal aantoonbare feiten waaraan ze het verhaal ophangt, bijvoorbeeld de poster van de vrouw en het meisje in bikini voor een of ander telefoon merk gewoon realistisch zijn..aanwijsbaar..ik ken dat poster ook, daar is niets aan verzonnen, en het is de kern van wat zij zeggen wil...zo gaan wij met vrouwen en meisjes om..vrouwen worden kindmeisjes, kleuters van vier vrouwen in string of bikini. En sommige gevolgen die ze in het boek beschrijft zijn ver over de top, maar andere dingen, breezersex bijvoorbeeld, ik neem maar een voorbeeld zijn dingen die gebeuren en als term zelfs bekend zijn.

Dát is wat dit boek zo verontrustend maakt denk ik.

Volgens mij is dit de langste mening die ik hier ooit over een boek schreef, ik vind het erg moeilijk precies te verwoorden wat ik vind, voornamelijk omdat ik volgens mij nog niet precies weet wát ik precies vind..het moet nog een beetje bezinken.

Ik vond het in ieder geval een totaal ander boek dan ik in eerste instantie dacht, en ook wel een veel beter boek dan ik dacht.

Wil

Misschien het langste verslag maar ook erg goed weergegeven waarom het je zo veel doet.

Het maakt dat ik het zou willen lezen. (ondanks je waarschuwing)

Maar ook erg goed dat Dorrestein het aan de kaak stelt. Het is net zoiets als de stoeipoes die over een auto gedrapeerd ligt. Persoonlijk zou ik zo'n kind dan van die auto af willen sjorren en zeggen daar léén je je toch niet voor. Jij bent geen koopwaar!

Of zoals in de documentaire die er onlangs was over vrouwen die van alles en nog wat laten verbouwen aan zichzelf om zo meer sexy te zijn. Jonge meisjes met borsten als ballonnen omdat vriendje steeds maar in de hitsige blaadjes keek en ze dat zo naar vonden. Vrouwen worden inderdaad als koopwaar behandeld en tentoongesteld. Ze moeten er zo sexy mogelijk uit zien en niet zeuren als ze verkracht worden, "Daar vroegen ze toch om?" Is dan de reactie. Vrouwen tellen zogenaamd niet mee als ze niet jong, mooi, sexy, glad in het vel zitten. Dat is al keihard en we worden overspoeld met beelden van dit soort vrouwen. Maar dat die beelden gemanipuleerd worden (gefotoshopt) en dat die vrouwen er in werkelijkheid niet zo uit zien wordt er niet bij vermeld. En... vrouwen laten het ook gebeuren en zich aanpraten, dat is misschien nog wel het meest erge.

Nogmaals het is goed dat Dorrestein er werk van maakt, dat ze laat zien dat vrouwen géén koopwaar zijn en zich niet als zodanig moeten exposeren en laten behandelen.

Dettie

Het maakt dat ik het zou willen lezen. (ondanks je waarschuwing)

Ja daar liep ik nog over te denken..lees natuurlijk vooral wat je wilt he, waar bemoei ik me mee. het kwam doordat ik het net uit had, en sommige stukken écht gruwelijk waren. Vond ik dan.

De toon van het boek, en de humor maakt het nog wel leesbaar trouwens. Petra schreef dat ook al.

Ja goed he, die documentaire Beperkt houdbaar. Heb ik ook gezien van de week. Het boek gaat meer over de jeugdcultuur, maar uitwassen als die Dorrestein beschrijft hebben wel degelijk met de dingen te maken waar die documentaire over gaat.

Wil