Elizabeth Taylor - Hotel Claremont

De laatste zin van het boek weet ik niet meer.

Ja zo is het wel, het is voor veel mensen de realiteit. Nu hebben deze mensen nog de betrekkelijke luxe dat ze zich een verblijf in een hotel kunnen permitteren. Dat is niet voor iedereen weggelegd. Het lijkt me ook wel wat. Je bent toch redelijk zelfstandig maar het valt ook op als je niet aan het ontbijt verschijnt. Dus als er wat is, valt dat wel gelijk op.

De whiskey drinkende vrouw is niet zo eenzaam en verlaten, zij maakt nog wel plezier.

Maar je zal er uiteindelijk toch zelf wat van moeten maken, altijd...

Dettie

Ik had niet echt het idee dat zij niet eenzaam was, die mevrouw die drinkt. Drinkt ze immers niet om te vergeten dat ze daar zit? Het zijn allemaal 'zielenpieten' (ik wil het zo niet nomen, maar het is de waarheid), ook die ene die af en toe opgehaald wordt door haar nichten.

Ze zijn allemaal oud en hebben weinig meer om handen. Maar op hun manier geven ze hun leven toch nog zin. Zoals de man die alles uitzoekt bijvoorbeeld. Ik vond ze niet zielig. Echt eenzaam waren ze ook niet want ze hadden elkaar nog. Ook al was er geen grote intimiteit, ze hadden wél steeds iemand om mee te praten als ze dat wilden.

De enige echte zielepiet vond ik mevrouw Arbuthnot, die chagrijnig van de pijn was en uiteindelijk weg moest van de directie van het hotel omdat ze incontinent werd. De rest redde zich wel en zorgden voor hun eigen invulling, ook al is dat in anders ogen misschien niet veel.

Dettie

Zou je in hun schoenen willen staan als je zo oud bent? Ik niet dus.

Er sprak ook niet uit het boek - vind ik - dat ze tevreden waren met hun oude dag op deze manier.

Nee, dat ben ik met Marjo eens. Ze hielden de schijn op voor elkaar, maar ze waren allemaal eenzaam. Geen andere plek om heen te gaan dan in zo'n hotel, waar ze maar ternauwernood geduld werden. Tegenover elkaar net doen of ze volkomen tevreden waren en ondertussen maar uitkijken naar iets nieuws, iets anders, iets wat de sleur zou doorbreken.

'Geduld worden', ja, de eigenaar zag hen liever gaan dan komen. Ze kregen al de mindere kamertjes, en zelfs de ober deed neerbuigend. Alleen de portier was nog wel eens aardig.