Leesuitdaging 2016

Ik huil niet zo snel bij boeken. Daar heb ik ook geen behoefte aan, dat kan ik wel zonder boeken.

O ik huil wel hoor als het een aangrijpend en mooi verhaal is, dan is dat huilen ook best lekker.

Helemaal opgaan in het verhaal en gewoon meehuilen. Heerlijk!

Dettie

Ik doe dat ook niet.Ik kan vol schieten, maar dat blijft het bij. En dat had ik niet bij Kluun. Daarvoor is de verteller toch net iets te cru bezig.

Vroeger gebeurde dat meer, dat ik moest huilen van een boek. Vogels voor de kat was zo'n boek. Een boek over de industriele revolutie in Belgie.

Dan kwam er een krop in mijn keel, ging ik snotteren en kon niet verder lezen van de tranen. Ik moet bekenen dat dat al heel veel jaren niet meer gebeurd is.

Marjo schreef : Ik doe dat ook niet.Ik kan vol schieten, maar dat blijft het bij. En dat had ik niet bij Kluun. Daarvoor is de verteller toch net iets te cru bezig.

Nou ik wel Marjo. Het idee dat die jonge vrouw dood ging en haar kindje van 2 achter moest laten. Verschrikkelijk! Ik zou het al erg vinden om mijn hond achter te moeten laten!

Ja Inge het is bij mij ook lang geleden dat ik écht moest huilen (met tranen over m'n wangen) om een boek, maar het gebeurt wel dat ik soms onder het lezen met een dikke keel zit en de tranen voel branden en even heel flink moet slikken.

Dettie