Het is al lang geleden hoor Bernadet, meer als een jaar. 'K zou niet meer weten wie ik het toegezonden heb. Ze heeft gemeld dat ze het ontvangen heeft en ze zou me laten weten hoe ze het vond maar ik heb nooit meer iets gehoord.
Ik zal er nog eens over nadenken. Ben nu stilletjes aan alles aan het herorganiseren hier. De keuken is al inorde, het bureau en al het papierwerk heeft nu een eigen plaats en zo doe ik een beetje met een keer voort. De living is nu aan de beurt. Kasten herschikken, kasten bijkopen, andere kasten de deur uitzetten en alles een eigen plaats geven. Nadien zie ik wel wat er overblijft en wat ik ermee doe. De kleinste heeft ook al gevraagd of hij sommige van zijn boeken mag verkopen op de rommelmarkt van de school volgend jaar. Dat zijn dan eerste leesboekjes gekocht op school (kuikentjes of hoe heten ze?) en kleuterboeken met verhaaltjes voor het slapengaan Ik heb hem nog niet geantwoord omdat ik het steeds jammer vind dat ze dan "weg" zijn maar hij zal ze niet meer lezen. Ik zal van mijn hart eens een steen moeten maken. Alleen is het zo moeilijk om herinneringen weg te doen. Als ik denk aan al die uren dat ik hem voorgelezen heb. Als ik dan op zijn kamer eens in zijn kast kijk dan denk ik:" dat boek heb ik wel duizend keer voorgelezen". Ja, ik weet het ik ben nogal sentimenteel. Ik heb hier ook nog hun baby en kleuterspeelgoed staan. Zou het eigenlijk moeten weggeven aan kinderen die er meer kunnen mee doen maar dan denk ik steeds:"dat was nogal duur en wie weet spelen hun kinderen er ooit nog mee). En zo raakt mijn huis overvol :lol: :lol: :lol:
Inge