Momenteel lees ik.....

Ik weet niet of het de bedoeling van de schrijver was, dat de lezer wel weet waar het over gaat, terwijl de hoofdfiguur het niet doorheeft. Het zou kunnen, maar het is natuurlijk vreemd, als je als lezer exact dezelfde informatie hebt als de hoofdfiguur van het boek. En zeker als de hoofdfiguur van het boek zelf bezig is geweest met het schrijven een boek over hetzelfde onderwerp, namelijk de holocaust, dan is het wel vreemd dat je de overduidelijke indicaties die in het verhaal over Beatrice en Vergilius worden gegeven, niet worden opgepikt. Als je dan het woord "Aukitz" leest en nog wat andere indicaties, dan moet het toch ook voor de hoofdfiguur wel duidelijk zijn?

Begonnen in "Het gebied van Nevski" van Bart Koubaa: een schrijver zakt door het ijs en houdt daaraan een hersenbeschadiging over. Van de professor die hem behandelt moet hij elke dag een stuk schrijven, zodat die een beter inzicht krijgt in de problemen. De stoornis heeft als gevolg dat hij af en toe een verkeerd woord gebruikt en soms niet op een woord kan komen. Ik begrijp niet veel van de stukken die hij schrijft. De verkeerde woorden haal je er wel uit en die zijn soms komisch, maar de logica en de intentie van die stukken zijn voorlopig nog duister. Een troost is dat de professor het ook allemaal niet snapt. Ik lees dus maar braaf door, het is een dun boekje en misschien wordt het straks allemaal wel duidelijk. Maar mogelijk is het voor mij te hoog gegrepen...

Autobio?

Nou nee, dat geloof ik niet. Je mag hopen van niet! Overigens lijkt het mij voorlopig wel een boek voor jou. Niet zo rechtlijnig en helemaal duidelijk voor de lezer.

Het is uit en misschien toch iets te filosofisch voor jouw smaak, Marjo. Ik heb er nog wat recensies op nagelezen (8weekly en recensieweb), de een negatief en de ander positief en ik denk dat ik het boek wel begrijp. Ik mis bij hen, en bij die uit de VK, de conclusie die ik uiteindelijk zelf heb getrokken: n.l. dat die afasie niet door het ongeluk op het ijs is veroorzaakt.

Het boek is een aanrader voor de een en absoluut ongeschikt voor een ander.

Nu begonnen in De vuistslag van Mark Boog, ook al een oudje en ook al een hoofdpersoon die tijdens zijn ziekte over van alles en nog wat aan het mijmeren is geslagen.....

Ik heb het niet zo op boeken die over ziektes gaan, maar wie weet, als ik er tegen aan loop kan ik het altijd proberen.