Het boek van Coen Simon heb ik uit. Ik vond het niet onaardig, maar eerlijk gezegd is het me niet echt bijgebleven. Eigenlijk is het een soort terugblik op allerlei gebeurtenissen uit zijn leven, waarbij hij wat filosofeert.
Inmiddels heb ik ook m'n tweede bibliotheekboek uit en dat heeft meer indruk op me gemaakt. Na het lezen van De Rotters Club en De gesloten kring heb ik weer een boek van Jonathan Coe gehaald, met de titel Regen voor ze valt. Dit is een dunner boek, iets meer dan 200 pagina's en in zekere zin veel ingetogener. Waren de eerste 2 boeken verhalen over een mannenwereld, dit boek gaat over vrouwen. Er zijn 3 hoofdpersonen, namelijk Gill, Rosamund en Imogen. Gill krijgt het bericht dat haar tante Rosamund overleden is en in haar nalatenschap bevinden zich 4 cassettes die bestemd zijn voor Imogen. Het is de bedoeling dat Gill deze cassettes aan Imogen geeft. Het enige dat verder bekend is over Imogen is dat ze blind is. Dat maakt de zoektocht niet eenvoudig en uiteindelijk is Gill genoodzaakt om de bandjes zelf te beluisteren, hetgeen ze samen met haar kinderen doet. Op de bandjes worden 20 foto's besproken, waarmee een toch wel vrij tragische familiegeschiedenis uit de doeken wordt gedaan. Mensen lijken steeds de fouten van anderen te herhalen en verder wil ik er niet te veel over vertellen. Het kostte me iedere keer veel moeite om het boek weg te leggen. Het is geen vrolijk verhaal. Aan de andere kant is het wel mooi afgerond. Aan het einde is het echt afgelopen en vraag ik me niet af hoe het nu verder gaat met de hoofdpersonen.