De boekenweek is hét moment om goed je slag te slaan. Al was het maar omdat ik mijn collectie boekenweekuitgaven op peil moet houden. Dus heb ik bij de Bijenkorf een exemplaar van het nieuwe boekje van Jessica Durlachter, Schrijvers!, gekocht (al gelezen), en het boekje van Henk van Os. Verder en paar van die kleine boekjes van De Bezige Bij die worden uitgegeven ter gelegenheid van hun 60-jarig bestaan. Ze zien er mooi uit en zijn makkelijk mee te nemen voor onderweg.
Al met al was het voldoende voor een boekenweekgeschenk. Natuurlijk ook het boekenweekmagazine meegepakt, en zo had ik de boodschappen voor dit jaar weer gedaan. De lange rij met boekenweekuitgaven en alles wat daarbij hoort is weer een paar centimeter langer geworden.
Intussen ben ik ook de eigenaar van het nieuwe boek van Richard Osinga, Klare Taal. Maar die is voorlopig nog niet aan de beurt. Want ik lees volgens het principe 'first in, first read', waardoor er nog 25 boeken liggen te wachten voordat Osinga aan de beurt is.
Maar Durlacher was zo dun, dat redde ik binnen één woon-werkreis. Een kort maar snel geschreven verhaal over een schrijfster met één succesvol boek die getrouwd is met een schrijver van heel veel succesvolle boeken. Niet moeilijk om daar Durlacher en Leon de Winter in te herkennen. De schrijfster gaat door een writer's block heen en doceert op een school over schrijven. Via haar man raakt ze in contact met een aantal schrijvers en kunstenaars, waarvan één nogal verbolgen is omdat hij een boek in Duitsland had geschreven met dezelfde titel als de schrijfster in Nederland. Zijn boek mocht dus niet onder die titel in Nederland uitkomen.
De gebeurtenissen met betrekking tot die auteur en op de school waar de schrijfster lesgeeft geven haar uiteindelijk voldoende stof voor een nieuwe roman, maar tot haar ontzetting ontdekt ze dat deze gebeurtenissen in scène zijn gezet door haar Duitse concurrent die ze allemaal in een eigen boek heeft verwerkt. Zo hebben ze beide hetzelfde boek geschreven.
In een aantal recensies is het boek van Durlacher neergesabeld, maar ik vind toch dat ze in de beperkte paginaruimte die ze had een behoorlijk verhaal heeft neergezet. Inderdaad zijn er een aantal onafgemaakte verhaallijnen en misschien is het boek wat vol van ideeën om het voldoende uit te werken, maar het is vlot geschreven en heeft mij een plezierig uurtje opgeleverd. Geen hoogvlieger, maar een behoorlijke gelegenheidsuitgave. En voor die prijs...
O, nu heb ik per ongeluk een recensie geschreven. Nou ja, dat komt ervan als er naar boeken wordt gevraagd.
sneuper
boekenblog.blogspot.com