`Boekenreclame

Ja dat is het Marjo, mijn vader las alles over WOII en keek alle films die daarover op tv kwamen enz enz.

Je krijgt inderdaad veel mee van je ouders, wij nog wel tenminste omdat zij het meegemaakt hebben.

Dettie

Zouden jongeren er niet net zo naar WO II kijken als wij naar de tachtigjarige oorlog? Of misschien zelfs al WO I. Ik moet voor mezelf bekennen dat , alhoewel je daar toch veel over gelezen hebt en ook op tv hebt kunnen zien, ik daar toch een heel andere beleving bij heb dan bij WO II. Dat zal er zeker mee te maken hebben dat je ouders direct bij WO II betrokken waren, zoals jullie ook stellen. Is dat dan misschien ook de redenen dat "dit mag nooit meer gebeuren" toch nu al iedere dag weer gebeurt? Blijkbaar krijg je de wil om het nooit meer te laten gebeuren niet met boeken of films.

Dettie schreef : Cavendish (mijn man dus) was er kapot van. "Het is verschrikkelijk zei hij, maar ook hoe mensen reageren, ze doen het allemaal, of draaien hun hoofd weg en 'weten niets'. Het meest erge vond hij eigenlijk dat er zo weinig veranderd is. De vernederingen, uitbuiting, massaslachting gaat door. "

Wat dat betreft zou iedereen het moeten blijven lezen en hopen dat ooit eens daarvan geleerd wordt, maar als je nu al leest dat studenten niet weten wanneer de eerste wereldoorlog was en veel kinderen de tweede wereldoorlog al héél lang geleden vinden is het inderdaad de vraag of het goed is voor generaties na ons. Waarschijnlijk zien ze het als een stuk geschiedenis, niet meer en niet minder.

Cavendish vertelde een vehaal uit het boek; Een joodse man kwam uit het kamp als een van de weinige overlevenden, iedereen juichen ze waren vrij, de Amerikanen waren er! En hij was alles en iedereen kwijt, totaal alleen op de wereld...

Moest hij ook blij zijn?

Dettie,

die het boek niet kan lezen

Jouw man, Dettie, (wat een beroemde naam trouwens) moet een sterk karakter hebben omdat hij het boek helemaal heeft uitgelezen ondanks dat hij eraan "kapot"ging. Ik moet eerlijk bekennen dat ik bij het lezen van In Europa van Geert Mak al bij de jaren dertig (opkomst van de Nazi's) ben gestopt met lezen omdat ik er doodongelukkig van werd. Bij het boek van Primo Levi, hoe indrukwekkend ook, is mij hetzelfde overkomen, evenals bij de TV-serie Holocaust en de films Sophy's choice en Schinder's list. Moet ik straks mijn kleinkinderen gaan vertellen dat ze dit allemaal tot in details moeten gaan lezen en zien? Mijn kinderen weten ook lang niet zoveel als ik over dit alles weet. Wel weet ik dat ze voor 100% antiracistisch en tegen geweld zijn. Van de andere kant besef ik dat je niet alle deprimerende invloeden van de geschiedenis en literatuur uit kunt bannen. Er moet een verstandige middenweg worden gevonden wat lang niet altijd zal lukken. Ik zag laatst een basisschhoolboekje in over onze rol in Indonesië. Het woord euphemistisch over de beschrijving van ons gedrag daar is erg zwak uitgedrukt, noem het maar rustig geschiedvervalsing. Evenwichtig geschiedenisonderwijs schijnt erg moeilijk te zijn. Zoveel mogelijk erover lezen lijkt me in ieder geval niet goed. Het aanprijzen als een soort van boeiend amusement ook niet. Dank voor alle reacties. Pieter

Pieter 'toevallig' heb ik net via internet (geschiedenis.nl) een documentaire over Primo Levi gezien.

Italiaanse studenten (van de primo levi universiteit) zeiden te betreuren dat ze zo weinig van de hedendaagse geschiedenis (met name over eigen land) te horen kregen. Maar.. een hoogleraar zei dat veel landen zich daar liever niet aan waagden omdat dan hun rol in het geheel te prominent werd gesteld. Zo doet Nederland ook over hun rol in Indonesië, zo ook doet België en hun rol in Belgisch Kongo, zo ook doet Frankrijk en hun rol in de kolonieën, de rol van het Vaticaan in WO II enz. enz. enz.

Dat was wat Cavendish het meeste raakte in het boek, dat iedereen nog steeds zijn/haar kop in het zand steekt...

Primo Levi, ging gebukt onder een schuldgevoel, hij schreef dat de beste mensen, dus zij die zich durfden te verweren of voor anderen opkwamen, als eerste gingen, en Levi heeft zich als taak gesteld te vertellen wat er gebeurd was mede vanwege dat schuldgevoel.

Misschien moest hij daarom juist wel blijven leven...

Dettie

En nu zit ik me ook te bedenken dat we eigenlijk weer terugkomen op de discussie die bij Antjie Krog werd gevoerd. Moet je wel of niet alle gruwelen vermelden in een boek of gedicht.

Dettie

Dettie schreef : En nu zit ik me ook te bedenken dat we eigenlijk weer terugkomen op de discussie die bij Antjie Krog werd gevoerd. Moet je wel of niet alle gruwelen vermelden in een boek of gedicht.

Dettie

Ja, de cirkel is weer rond. Twee dingen in jouw betoog vielen me op: ten eerste de opmerking van je man dat we nog steeds de kop in het zand steken. Deze opmerking roept weer heel veel vragen op, bijvoorbeeld:

-Waarom veroordelen we democratische nederlanders van Turkse afkomst om een enigszins afhoudende uitspraak over de vermeende genocide op de Armeniërs terwijk we ons eigen verleden zoveel mogelijk onder de mat schoffelen? (leve de VOC-mentaliteit etc)

-Waarom doen we mee aan de Olympische spelen in China terwijl dit land nog steeds een land bezet houdt na daarin eerst enkele miljoenen te hebben vermoord en duizenden tempels verwoest. Bovendien is er geen vrije meningsuiting en heeft het land indirect aandeel in de misdaden in Darfur. Onze kroonprins gaat hier rustig op bezoek met een aantal inhalige kooplui in zijn kielzog. De kroonprins als etalagepop.

-Zo, kunnen we nog wel even doorgaan maar ik weet dat dat niet de bedoeling is van deze site.

Ten tweede jouw suggestie:

"Misschien moest hij daarom wel blijven leven"

Van wie of wat, van God of het lot? Ik geloof niet in bedoelingen buiten ons, Dettie, dat leidt tot enorme inconsequenties. Maar ik weet dat je altijd nog een lichtpuntje wilt zien, het zij je van harte gegund.

Mooie dag, Pieter