Humor...?..?

O ja, in de geheime tuin van Burnett Frances Hodgson moest ik vaak glimlachen bij de idyllische tafereeltjes, o. a. met dat roodborstje; er hing zo'n romantische sfeer (bijna overromantisch) dat het me deed glimlachen. Er komen veel vrolijke, zonnige passages in voor.

En in het 1ste boek van Frank McCourt (titel schiet me niet te binnen), waren, ondanks de ellende, ook vele stukken die me deden lachen.. maar welke weet ik niet meer (was er niet iets met een engel met wie hij praatte).

Tiba.

Op bol.com kun je de eerste pagina's lezen van "De ongeborene" van Arie Storm. Daar moet ik erg om (glim)lachten.

Maar het is denk ik heel moeilijk iets te vinden wat iederéén aan het lachen maakt. Dimitri Verhulst misschien?

Ik denk dat ook Verhulst niet iedereen aan het lachen krijgt. Ik ken mensen die hem verschrikkelijk vinden..

Ik heb er vijf gelezen, en heb geen humor gezien..

Kun je aangeven wat precies Berdine?

Wat bedoel je precies, met vijf? Vijf boeken van Verhulst of vijf bladzijden van Storm?

tiba schreef : En in het 1ste boek van Frank McCourt (titel schiet me niet te binnen), waren, ondanks de ellende, ook vele stukken die me deden lachen.. maar welke weet ik niet meer (was er niet iets met een engel met wie hij praatte).

Tiba.

De as van mijn Moeder, fantastistisch boek ja.

Qua humor in de Nederlandse literatuur denk ik meteen aan Kaas van Vestdijk en aan de boeken van Hans Dorrestijn.

De schrijnende lach, het lijkt wel of er geen boeken zijn met lichtvoetige humor. Het is spot, ironie (Reve) of het is een relativerende en verlichtende toets in een verder pijnlijk boek.

het lijkt wel of er geen boeken zijn met lichtvoetige humor

Ik weet niet precies wat je bedoelt met "lichtvoetige humor". Die dingen zijn zo moeilijk te definiëren. In elk geval doet dit me denken aan Joe Speedboot van Wieringa.

Tiba.