Humor...?..?

Bij mij verschilt het nog al, de ene keer kan ik lachen om enorme leuke vondsten in woordgebruik en de andere keer om de situatie.

En ja Koot en Bie, vooral de vieze man, heerlijke humor.

Koot heeft eens een verhaal geschreven over met wat je het lekkerste je oren schoon kon maken. De eindconclusie was een schuifspeldje (voor in je haar) In het oog van het het schuifspeldje bleef zo lekker je oorprut zitten.

Dat zie ik dan voor me, hoe hij van alles probeert en dan breed grijnzend van genoegen dat schuifspeldje ontdekt.

Ook schreef hij over lichtknopjes. De moderne lichtknoppen vond hij maar niets, vooral die in d emuur ingebouwd zijn, nee de ouderwetse dikke lichtknoppen met zo'n echte schakelaar die geluid maakte, dat was het lekkerste.

Dettie

Marjo schrijft:

Doet Verhulst het, ja, dan is zijn woordkeuze zodanig dat je moet glimlachen. Ik lach niet echt om situaties, meer om zinsneden, woorden, de manier waarop.

en:

Verhulst, ik vind hem wel leuk, niet zozeer de situaties die hij beschrijft, maar hoe hij ze beschrijft

!

Ik lach ook vaak om hoe het beschreven is, Marjo, (ook door situaties, maar die moeten dan goed beschreven zijn)

Om volgend bericht, door Marjo in een ander item geschreven bv. moet ik lachen:

Ik had 'het midden van de wereld' bij mijn dochter van 15 op bed gegooid, toen ze zei dat ze geen boek meer had..maar dat boek had ze al meerdere keren afgewezen, bovendien vindt ze dat het voor de boeken geen aanbeveling is als ik ze aanprijs ( Nou jullie!!)

Maar..ze was te lui om verder te zoeken (want er zijn nog boeken genoeg in huis!) is ze begonnen..en kon het niet meer wegleggen. Die vooroordelen die zitten zo diep..

Het is de manier waarop je het vertelt dat het hem doet, Marjo .

Tiba.

Ik moet eerlijk zeggen :oops: :oops: ik vind dat Marjo dikwijls op zo'n droge manier reageert dat het grappig wordt. :oops: :oops: Ik heb ook al dikwijls zitten glimlachen met haar reacties. :oops:

Inge

Goh..ik ben verbaasd.

Over die dochter van me, dat zal vooral het middelste zinnetje geweest zijn denk ik. Dat zij vindt dat een aanbeveling van mijn kant juist een anti is..

Ik moet al lachen omdat je schrijft dat je het boek op haar bed "gooit": ik zie het daar met een plof neerkomen , en net een boek dat ze niet wil lezen...

Ik geniet van Mevrouw Verona. Over humor gesproken: blz. 27.

Robert kan zich (financieel) per dag slechts enkele sigaartjes permitteren. Hij schrijft dan ook het tijdstip waarop ze gerookt mogen worden op het bandje. Dimitri Verhulst:

Het laatste sigaartje dat Robert had opgestoken, maanden na zijn laatste bezoek aan de kantine, was dat van veertien uur tien. Hij had het dokter Mme Lunette met zijn sigarenbandjes makkelijk gemaakt om het tijdstip van overlijden tamelijk nauwkeurig vast te stellen. Tenminste toch wat het uur betreft. Voor de exacte datum gunde zij zichzelf een foutmarge van een tiental dagen.

Dat bedoel ik met tragi-komisch. Ik schiet eerst in de lach om me een tel later te realiseren,dat dat betekent dat Robert waarschijnlijk maanden dood in huis gelegen heeft voor hij ontdekt werd.