Hülga Cigdem - De importbruid (debuut)

In het dankwoord van dit boek staat:

"Ik wou dat ik kon zeggen dat alles in dit boek fictie is en dat het geweldig is om een importbruid te zijn. Maar dat zou een leugen zijn en daar heb ik geen zin meer in. Het is tijd voor openbaring. Importbruid zijn kun je vergelijken met uitgerukt worden, met wortel en al, en op een andere planeet geplant worden. Sommigen hebben er voor gekozen, anderen niet. Maar niemand heeft me verteld wat het inhield om totaal afhankelijk te zijn van anderen en dat te blijven, en vooral te moeten gehoorzamen."

Verwacht na dit bovenstaande niet een zielig verhaal over iemand die het vreselijk heeft en daar het hele boek over 'zeurt'. Eerder het tegendeel. In klip en klare taal vertelt Hülga Cidgem dit, deels autobiografische, verhaal.

Lees verder, klik hier www.leestafel.info/huelya-cigdem

Dettie

Ik vind ""De importbruid" een onthullend boek: onthullend om te lezen hoe groot in de Turkse gemeenschap de invloed van de ouders en de familie is op de partnerkeuze en het leven van hun kinderen.

Onthullend om te lezen hoe de in Nederland wonende Turken (en ook de importbruid Ruya) de schijn ophouden wanneer ze op vakantie zijn in Turkije.

Ook onthullend is de angst voor moslimhaat bij de Nederlanders, die binnen de Turkse gemeenschap in Nederland is ontstaan na de aanslag op de Twin Towers.

Ik kreeg respect voor de ontwikkeling die Ruya doormaakte. Maar sympathie voor haar schoonmoeder? Nou nee. Irritatie over hoe Ruya over haar schoonmoeder praatte, had ik niet. Wel kreeg ik iets van: Ga toch het huis uit; ga op jezelf wonen met je man en dochter!

Natuurlijk heeft de schoonmoeder het ook niet makkelijk gehad in haar leven; maar geldproblemen heeft zij niet gehad. Er kwam 10.000 gulden per maand binnen...

Hoe heb jij het einde van het boek geinterpreteerd Dettie?

V

E

R

K

L

A

P

P

E

R

Dennis adviseert Ruya om een nieuw leven te beginnen. "Je kunt veel meer dan je denkt, je bent een dappere vrouw" zegt hij.

Ruya hoopt boven alles dat hij gelijk heeft.

Ik dacht dat Ruya overwoog om bij haar man Kaan weg te gaan.

Maar de schrijfster Hulya Cigdem is nog steeds bij haar man en dochter, wel wonen ze nu op zichzelf.

Jeannette

Ik kreeg respect voor de ontwikkeling die Ruya doormaakte. Maar sympathie voor haar schoonmoeder? Nou nee. Irritatie over hoe Ruya over haar schoonmoeder praatte, had ik niet. Wel kreeg ik iets van: Ga toch het huis uit; ga op jezelf wonen met je man en dochter!

Natuurlijk heeft de schoonmoeder het ook niet makkelijk gehad in haar leven; maar geldproblemen heeft zij niet gehad. Er kwam 10.000 gulden per maand binnen...

Hoe heb jij het einde van het boek geinterpreteerd Dettie?

V

E

R

K

L

A

P

P

E

R

Die irritatie kwam voornamelijk omdat Ruya nauwelijks omkeek naar het kind en haar dochtertje constant bij haar schoonmoeder achterliet.

Het kind was ongewenst maar toch...

Schoonmoeder was wel érg streng en bij tijden in onze westerse ogen onbeschoft bezig. Echt sympathie had ik ook niet voor haar maar die vrouw leefde onder dezelfde druk als Ruya. Ik denk dat zij dát afreageerde door zo streng te zijn. Bovendien moest ze wel alles zo stevig in de hand houden anders zonken de mannen nog dieper...

Aanvankelijk leek ze me geen onsympathieke vrouw, maar ik denk dat Ruya het haar ook niet makkelijk maakte.

In de Tilburgse gemeenschap hield iedereen elkaar in de gaten, daar had die schoonmoeder ook mee te maken. Eventuele schande woog heel zwaar, ze zou alles inclusief contacten kwijt kunnen raken. Een erg gecompliceerd leven met veel geschipper lijkt me.

Maar dat neemt niet weg dat de schoonmoeder af en toe erg vreemde en harde dingen deed.

En dat hoge inkomen, ja daar verbaasde ik me nogal over. Maar veel ging naar de (grote)familie begreep ik.

Ik snapte Ruya ook heel goed, het lijkt me verstikkend zo'n leven te moeten leiden. Zeker als je ook nog over een goed verstand blijkt te beschikken en vooruit wil, dat was ook haar aanvankelijk reden om met Kaan te trouwen. Het kind zorgde voor een nog verstikkender situatie.

Maar ook haar vond ik af en toe keihard. Misschien kon ze niet alles vertellen om niet teveel schade aan te brengen aan haar familie.

Het einde zag ik als weggaan bij Kaan. Een heel nieuw leven beginnen zonder man en kind. Ik kreeg niet de indruk dat ze gek op haar dochtertje was en haar man was ook van zijn 'voetstuk' gevallen.

Of... als op zichzelf gaan wonen met man en kind. Tegen alle regels en strenge tradities in...

Was jij niet verbaasd hoe Ruya met haar kind omging?

Dettie

Ja, dat was erg liefdeloos! Maar Ruya besefte dat zij net zo liefdeloos met haar dochtertje omging als haar moeder vroeger met haar... Haar moeder was ook pas zestien toen Ruya geboren werd. Haar moeder kon pas bij de geboorte van het nakomertje (ze was toen al 30 jaar!) van deze nieuwe baby genieten. En Ruya was veel liefdevoller naar haar 14 jaar jongere zusje dan later naar haar eigen baby.

Zou je als traditionele Turkse moeder jezelf beschermen door niet teveel van je dochter te houden en haar streng opvoeden omdat je weet dat je haar al weer jong moet afstaan aan haar schoonfamilie?

Wanneer de ouders van Kaan niet thuis waren, speelde Kaan met zijn dochtertje, anders niet. Het is kennelijk niet gebruikelijk in de Turkse cultuur om als ouders met je kind te spelen. De grootouders in het boek zijn daarentegen weer heel lief voor hun kleinkind.

Binnenkort is er op internet een uitzending van "Het gesprek" van 15 mei 2008 te zien waarin de schrijfster geïnterviewd werd door de presentator Arie Boomsma. Lijkt me erg interessant!

Jeannette

Je kan het nu al bekijken!



zie www.hetgesprek.nl/archief/

Ik denk dat ik dat dit weekend ga doen.

Dettie

O jee ik roep weer te voorbarig! Het is nog niet te zien, zoals jij ook al meldde.

Zou je als traditionele Turkse moeder jezelf beschermen door niet teveel van je dochter te houden en haar streng opvoeden omdat je weet dat je haar al weer jong moet afstaan aan haar schoonfamilie?

Dat is niet te hopen! Dat zou betekenen dat alle (traditioneel) Turkse meisjes liefdeloos opgroeien.

Zelf kreeg ik het idee dat Raya's moeder vooral wilde dat ze een goed 'product' afleverde. Zodat er geen schande van haar en haar familie gesproken zou worden. Haar dochter moest de familie tot eer strekken door haar welgemanierdheid en harde werken en gehoorzaamheid.

Dit bedoel ik niet hatelijk, het zijn de strenge 'wetten' die ook die moeder opgelegd waren, ze had alleen wel op een vriendelijker manier haar dochter klaar kunnen stomen.

Het is ook zo dat een zoon alles is.

Hoe meer ik er over nadenk hoe ingewikkelder het wordt.

Die vrouwen zitten tussen twee vuren. Gehoorzaamheid aan de man, een zoon baren is bijna verplicht, de familie, de eer, geen schande veroorzaken enz. Daarnaast de opvoeding van de dochters tot eervolle vrouwen, ze moeten goed kunnen koken, bedienen, netjes zijn...

Terwijl de dochters als kind niet veel zullen begrijpen van de tweedeling tussen broers en zussen. Het oneerlijk zullen vinden en zullen gaan bokken.

Wat ik wel weer mooi vond is de enorme band die de vrouwen blijkbaar onderling hebben. Ze delen veel met elkaar. Uit nood?

Dettie