Sándor Márai - De gravin van Parma (Samenleesboek februari/maart 2005)

In het voorwoord schrijft Márai dat de lezer bij de beschrijvingen van zijn held direct aan Giacomo Casanova zal denken. Hij ontkent ook niet dat het over deze legendarische avonturier gaat maar het enige dat een historisch feit is in dit boek is de ontsnapping van Casanova uit de Piombi de beruchte Loden Kamers van Venetië. De rest berust op Márai's fantasie.

Lees verder...

www.leestafel.info/sandor-marai

Bernadet

het is enorm moeilijk om een verslag te maken als je weet dat mensen het nog moeten lezen. Het beste van het boek moest ik weglaten omdat ik anders het hele verhaal verklap. Ik ben erg benieuwd hoe jullie het vinden.

marjo het begin is een beetje taai maar het is de moeite waard om het verder te lezen.

Bernadet

Ik zit momenteel op 50 in De gravin van Parma en ik moet zeggen tot nog, het heeft het niveau van Gloed. Genieten geblazen dus!

Oh Rotor het wordt nog veel mooier, ik vond het begin het slechtse deel van het boek. Het lijkt wel of Márai steeds meer in het verhaal komt. Hoe meer het verhaal verder gaat hoe mooier het (vooral het woordgebruik) wordt en er is nog een zeer verrassende wending!

Bernadet

Ik ben in dit boek begonnen, maar het kan me nog niet boeien. Ik ben nu op bladzijde 60. Hopelijk wordt het beter.

Je hebt gelijk Bianca, het begin vond ik ook zwaar om door te komen en ik voelde me behoorlijk teleurgesteld omdat ik me erg verheugd had op het boek. Casanova blijft een hele tijd zo bezig over zichzelf en overdenkt dat de gravin van Parma misschien wel zijn enige echte liefde is geweest. Ik dacht op gegeven moment 'Nu weten we dat allemaal wel'.

Misschien dat je een stuk kan overslaan en verder gaan bij de komst van de graaf. (volgens mij is het boek in hoofdstukken verdeeld en staat die komst ook vermeld als titel, maar weet het niet zeker.)

Vanaf dat gedeelte vond ik wel erg goed en zelfs verrassend.

Bernadet