Thema mei 2018 - Voor en achter de geraniums (thema BLOEMEN, STRUIKEN, PLANTEN)

En ze stinken me toch! Een vreemde combinatie eigenlijk.

Niet allemaal. Maar ja sommige echt erg inderdaad, ik nies me helemaal een slag in de rondte bij die grote lelies. Tegenwoordig als ik ze krijg, knip ik de meeldraden eruit want die stinken zo en dan is het wel te doen.

Dettie

Dat eerst ja, maar vaak gaan ze helemaal uit de bos. Het is toch de bedoeling dat je geniet van bloemen en niet steeds denkt: wat stinkt het hier..

Wit bloeit de meidoorn

Maeve Binchy



Zelfs in Rossmore, een karakteristiek Iers stadje, idyllisch gelegen tussen de meidoornbossen, is er de laatste jaren veel veranderd. Grote winkelketens deden hun intrede en de tijd dat iedereen elkaar kende is lang voobij. Maar de bossen zijn er nog, met de stekelige meidoorns en de wirwar van paadjes die bijna allemaal uitkomen bij de bron van de heilige Anna. Aan deze bron worden spirituele krachten toegedicht, terwijl anderen dat afdoen als bijgeloof. Hoe het ook zij, vele generaties hebben er gebeden om een geliefde of een baby. En juist daarom maakt iedereen zich zo druk om de plannen een rondweg aan te leggen, want

die zou niet alleen dwars door het meidoornbos gaan, ook de bron zelf zou eraan moeten geloven. Een belangrijke beslissing rust uiteindelijk op de schouders van Neddy Nolan, de eerlijkste en vriendelijkste man van Rossmore, die vastbesloten is om het goede te doen.

Zoals alleen zij dat kan, laat Maeve Binchy ons meeleven met de vele kleurrijke inwoners van Rossmore.



Recensie

Wat op een verhalenbundel lijkt, is toch een roman met een rigide structuur. In 13 hoofdstukken en evenveel verhaallijnen vertellen twee mensen hun verhaal in de ik-vorm, elk in een afzonderlijk deel. Het bindmiddel zijn drie hoofdstukken (begin, midden en einde) met beschrijvingen van enkele belangrijke personages en van het kader.

Rossmore is een stadje in volle ontwikkeling in het noorden van Ierland. Het plan om met een ringweg rond de stad zowel de mobiliteit te verbeteren als de rust in de stad te herstellen kent voor- en tegenstanders. Het project zou een einde maken aan het meidoornbos en de bron van de heilige Anna, waar sinds mensenheugenis mensen naartoe komen om dingen af te smeken en te bidden. De bron van de heilige Anna beïnvloedde het leven van alle personages op een of andere manier. Hoe los je zo'n conflict tussen vooruitgang en conservatisme op?

De humoristische en beeldrijke verteltrant ontlokt bij de lezer een glimlach, soms ontroering én af en toe verontwaardiging. Anders maar niet minder meeslepend dan de vorige bestsellers van de Ierse successchrijfster. Kleine druk.

ISBN 9789041763044 | Paperback | 383 pagina's | Rainbow | februari 2011

Vertaald door Corrie van der Berg

Citaat van de dag

Meidoorn: De botanische naam crataegus is afgeleid van het Griekse woord kratos wat kracht betekent.

Het gebruik van meidoorns voor hagen gaat ver terug in de geschiedenis, waarschijnlijk tot in de bronstijd. De Romeinen plaatsten gevlochten meidoornhagen rond hun nederzettingen. Dit werd in heel Europa toegepast tot de uitvinding van de prikkeldraad aan het einde van de negentiende eeuw.

De meidoorn bloem van Crataegus douglasiiis het symbool voor lente, bloei, vruchtbaarheid, maagdelijkheid en seksualiteit. Samen met de verwante sleedoorn is hij ook zinnebeeld voor tweedracht (de doornen). Wanneer de meidoorn bloeide, werd bij de Kelten gehuwd. Door takken van de meidoorn aan hun huis te bevestigen, weerden de Germanen spoken en kwade geesten. In Frankrijk wordt de meidoorn ook noble épine genoemd, omdat men geloofde dat de doornenkroon van Jezus van meidoorntakken gevlochten was.

Volgens een oude legende bloeide de staf van Josef van Arimathea, een volgeling van Jezus, elke kerstnacht in Glastonbury (Engeland) en werd derhalve Holy Thorn genoemd. Josef zou daar in 63 p.C. een kerk gesticht hebben. Toen de Engelse koning Charles I door de puriteinen van Cromwell onthoofd werd, moest ook de Holy Thorn eraan geloven. Op de plaats waar hij stond, ligt nu een gedenksteen. Zijn uitlopers zouden nog steeds bloeien, éénmaal rond kerst en éénmaal in mei.

In Duitsland bestreed men koorts met thee van de eerste meidoornbloesem.

Volgens een oude Franse gewoonte moet men op 1 mei een meidoorntak in de mesthoop steken om te voorkomen dat daarin door een pad een monster uitgebroed wordt.

De drie ijsheiligen (11,12 en 13 mei) worden in Nederland ook wel haagdoornkoude genoemd. Als de meidoorn veel bloesem heeft, voorspelt dat een rijke korenoogst. Veel rode bessen in het najaar duiden op de komst van een strenge winter.

Mooi woord: Haagdoornkoude. Maar ik betwijfel of iemand dan weet wat ik bedoel!