Het kabinet van de familie Staal
Yolanda Entius
Kobe heeft zijn leven lang hard gewerkt, hij drinkt niet, hij gokt niet, hij gaat niet naar de hoeren. Dat is de waarheid en dat, vindt Kobe, is het enige dat telt. Hij zweert bij de dingen die je kunt vastleggen of tellen; kiekjes of de inhoud van je portemonnee. Zijn jongste dochter Mees gelooft daar niet zo in, niet in getallen of in foto's die de waarheid zouden kunnen vangen, noch in het strikte onderscheid tussen feit en fictie. Zij kent haar niet, deze waarheid, en zeker niet die van de familie, want daarover wordt gezwegen. En omdat je over zaken waarover niet gepraat mag worden al gauw gaat speculeren, doet zij dat. Want wat is er nou eigenlijk met haar dode broertje gebeurd en waarom ging haar zus zo plotseling op kamers? Waarom probeert haar moeder haar nog altijd bang te maken? 'Jij weet niet waartoe je vader allemaal in staat is,' waarschuwt ze. Nee, dat weet Mees niet, maar haar voorstellingsvermogen is zo langzamerhand grenzeloos.
Op haar 41ste, als Mees voor een belangrijke keuze staat, wordt het tijd om aan dat gespeculeer een eind te maken. Ze gaat naar Luuk die in de bergen woont. Misschien kan hij haar helpen de familiegeheimen te ontraadselen. Met liefde, humor en precisie laat Yolanda Entius zien hoe een familie uit elkaar valt als er over de zere plekken niet gepraat, gefluisterd of nagedacht mag worden.
Recensie
Met 'Rakelings' (2006) won zij de Selexyz Debuutprijs, in haar vervolgromans zette zij telkens op indringende wijze zeer menselijke personages neer, en met haar vierde roman laat Yolanda Entius (1961) zien dat invoelend en dicht op de huid vertellen haar handelsmerk is geworden. Het verhaal, dat naar eigen zeggen sterk autobiografische elementen bevat, laat de worstelingen zien van een kil en explosief gezinsleven.
Entius kiest voor de moeilijkste weg, door niet alleen de kant van de drie dochters te kiezen, maar ook begrip te zoeken voor de twee ogenschijnlijke 'boosdoeners': de tirannieke vader Kobe, die door het leven is gefrustreerd, en de bange moeder Muis, die voortdurend probeert de 'elementen' uit elkaar te houden en een uitbarsting te voorkomen. Dochter Mees is de ik-persoon wiens perspectief wordt gehanteerd, maar op intrigerende wijze gunt de schrijfster ons toch een blik in het gevoelsleven van de andere personages. Die invoelende vertelstijl loodst de lezer door de zware thematiek heen. Een sterk geschreven en aangrijpende familieroman. Kleine druk.
Jelmer Soes
ISBN 9789059363069 | Paperback | 222 pagina's | Cossee| februari 2011