Thema december 2015 - Gevoelvolle boeken (thema GEVOEL)

De maand december kan voor sommigen een emotionele maand vol gevoelens zijn.

Dus dit keer gaat het thema dus over 'gevoel', wat terug te vinden is in de titel en/of de inhoud van het boek.

elke dag een nieuw boek over dit thema

Dettie

Gelukkig niet al te veel emotie in dit eerste boek.

Hebben jullie dat ook, dat het woord emotie een negatieve bijklank heeft?

Nee dat heb ik niet.

Nee, ik ook niet.

Dettie

Gelukkige krijgers

Haldór Laxness



In het IJsland van de elfde eeuw is het christendom de officiële godsdienst, maar bezingen de dichters nog de oude goden en de bloeddorstige heldendaden van de Vikingen. Dichter Thormod Bessason en krijger Thorgeir Havarsson worden bloedbroeders en besluiten de wereld in te trekken in de geest van hun vaders en voorvaderen.

Recensie

De IJslandse auteur (1902-1998) schreef een groot aantal romans, verhalen, essays, gedichten en toneelstukken en vormde jarenlang het 'kritische geweten' van de IJslandse samenleving. In 1955, d.w.z. twee jaar voor het verschijnen van 'De gelukkige krijgers', ontving Laxness de Nobelprijs voor literatuur.

De (opnieuw) door Marcel Otten (die ook een verklarend nawoord schreef) zeer toegankelijk vertaalde roman speelt in het jaar 1100, toen het IJslandse parlement het christendom als staatsgodsdienst aanvaarde. Helden van deze, op de oeroude saga's gebaseerde roman zijn de krijger Thorgeir Havarsson en de dichter Thormod Bessason. Als bloedsbroeders verwerkelijken zij hun dromen en trekken vanuit de afgelegen Westfjorden de wijde wereld in om er in de geest van hun voorvaderen als helden op te gaan treden. In deze moderne versie van een eeuwenoude saga neemt Laxness stelling tegen menselijk geweld, verschrikkingen van de oorlog en de onmetelijke zucht naar roem en macht. Bevat lijst van aantekeningen. Een grootse roman! Kleine druk.

G. Brandorff

ISBN: 9789044516227 | Hardcover | 411 pagina's | Uitgeverij De Geus | oktober 2011

Citaat van de dag

Ik wou dat mijn ziel een raampje had, dan kon ik mijn gevoelens zien.

Artemus Ward