Thema november 2013 - Bedliteratuur

De heilige van de horlogerie en Au pair zijn ook mooi, heel apart eigenlijk. Vreemde maar boeiende sfeer.

Dettie

' au pair'!! Die was het die ik laatst zocht! Ik was bij het 'vertoneelde' zwaard van Damocles' (geen aanrader) en we hadden het over zijn boeken. Er was er een die ik ook mooi vond, maar kwam niet op de titel. Nu heb ik hem weer!

Voor je gaat slapen

Linn Ullmann



Voor je gaat slapen is de indrukwekkende debuutroman van Linn Ullmann – dochter van de Noorse actrice Liv Ullmann en de Zweedse filmregisseur Ingmar Bergman.

Het is een roman over een familie in Oslo tijdens de jaren negentig en in New York, tijdens de jaren dertig. De hoofdpersoon is Karin Blom, een jonge vrouw die over haar leven en haar bijzondere familie vertelt. In haar wereld vloeien fantasie en werkelijkheid bijna onmerkbaar in elkaar over.

Karin is – in tegenstelling tot haar onweerstaanbare moeder en kwetsbare zus – niet erg mooi. Maar ze kan zingen – en liegen, verzinnen en verleiden, en daardoor stevenen de mensen in haar omgeving onherroepelijk af op de eenzaamheid.

Voor je gaat slapen is een roman die zich via een web van fantastische verhalen, kluchtige scènes en momenten van diepe ernst uitstrekt van de jaren dertig in New York tot de jaren negentig in Oslo. Het is zowel een ontwikkelingsroman als de geschiedenis van een familie. Maar het centrale thema in de roman is het vermogen tot liefhebben, of pogingen daartoe; het huwelijk, overspel en familiebanden, ijdelheid en hoop.

ISBN 9789046120071 Paperback 316 pagina's Pockethuis december 2003

Vertaald door Lucy Pijttersen

Citaat van de dag

Succes en rust slapen niet tezamen.

Auteur onbekend

Ik ga naar bed als de zon schijnt

Gerard Woodward

Nadat Colette Jones van haar alcohol- en lijmverslaving genezen is, begint ze haar dagen toch nog met drie glazen graanjenever en een handvol kalmeringsmiddelen. Met de overige familieleden is het niet veel beter gesteld. Haar oudste zoon Janus vergooit door zijn drankgebruik een veelbelovende carrière als pianist. Colettes broer is ook al aan alcohol verslaafd.

Recensie

Deze roman is het vervolg op Augustus, het (nog niet vertaalde) debuut van deze Britse schrijver (1961), en opnieuw komen we het gezin Jones tegen. Grappige, interessante en excentrieke mensen, maar helaas is er wel wat mis: de moeder is ex-lijmsnuiver en kan alleen maar slapen op brandewijn, haar broer drinkt zichzelf vrij stelselmatig het graf in, en haar zoon heeft een veelbelovende carriere als pianist vergooid en terroriseert het gezin bij zijn dagelijkse zuippartijen.

Van de drie aspecten van dit boek - de achtergrond van de jaren zeventig in Engeland, de kroniek van een aparte familie, en hoe alcoholisme zijn vernietigende invloed binnen een gezin kan doen gelden- zal het laatste onvermijdelijk het meeste aandacht krijgen, en terecht, want het is een eerlijk, soms grappig, vaak deprimerend en altijd aangrijpend portret van de neerwaartse (en vaak met de dood eindigende) spiraal van alcoholverslaving.

Met 500 pagina's misschien wel iets te lang; uitstekend geschreven en vertaald. Destijds genomineerd voor de Booker Prize. Vrij kleine druk.

C.C. Oliemans

ISBN 9789044506143 Paperback 510 pagina's De Geus april 2006

Vertaald door Robert Dorsman

Citaat van de dag

Er is te weinig zon onder het nieuws.

Gerd de Ley