Thema november 2013 - Bedliteratuur

He wat leuk, dit boek van Leo Pleysier kende ik nog niet. Ik ben een fan van hem.

Ik ook niet, maar het is al wel een oudje zie ik!

De dieven zijn al gaan slapen

Leo Pleysier



De dieven zijn al gaan slapen bevat fragmenten, notities, reflecties, waarnemingen en herinneringen. Over opgroeiende kinderen gaat het, over wonen, over fotografie, tuinieren, liefdesverdriet, lezen en schrijven, Afrika, een wolkenhemel, over nagelbijten, over theater, over spreken en zwijgen, over steenafval en over taal.De dieven zijn al gaan slapen kan ook gelezen worden als de beknopte autobiografie van een schrijver. Want uit deze brokstukken, scherven en splinters heeft Leo Pleysier een fascinerend mozaïek samengesteld dat het beeld oplevert van een bestaan dat zowel gelijkmoedig als intens wil zijn.

Recensie

De titel van deze uit zeven novellen bestaande bundel is ontleend aan een passage (pag. 43) waarin dieven op de grens van Ivoorkunst en Ghana een paspoort stelen. Daar zijn ze blijkbaar nog niet gaan slapen. De zeven korte stukken bevatten herinneringen aan allerlei voorvallen uit Pleysiers leven: een soort autobiografie, maar dan meer in de vorm van een kleurrijk mozaiek. Kleuterschool en jeugd als 'gruwelijke verveling, resultaat van kinderlijke machteloosheid' en puberteit, de 'periode van algehele onderworpenheid en afhankelijkheid'. Maar ook het ontwakend schrijversschap, zijn herinnering aan Gerard Walschap, die al vroeg afscheid nam van het Vlaamse kerkelijke leven, wonen op het platteland, liefdeservaringen, eerste schrijfproeven, het spel met woorden.

Boeiende brokstukken en fragmenten, een autobiografisch mozaiek van de bekende Vlaamse auteur (1945). Paperback; vrij kleine druk.

Dr. Theo Hoogbergen

ISBN 9789023410744 Paperback 166 pagina's Bezige Bij maart 2003

Citaat van de dag

Het zijn alleen de dieven die vermoeden dat ook de anderen dief zijn.

Louis Paul Boon

De vrouw van een ander en een man onder het bed

Fjodor Dostojevski

In deze novelle van Dostojevski zit zoveel vaart en humor, dat het haast onmogelijk is om het niet in één keer uit te lezen. Een man wordt op straat aangesproken door een voorbijganger in een wasberenpels. Deze voorbijganger verdenkt zijn vrouw ervan dat ze een minnaar heeft en wat volgt is een krankzinnige dialoog waarin de man in wasberenpels erachter probeert te komen of hij misschien met de betreffende minnaar aan het praten is. Uiteindelijk belanden ze samen onder het bed van een vrouw van een ander, wat een hilarische slotscène oplevert.

Recensie

Een van de komische verhalen die Dostojevski schreef voordat hij in 1849 naar Siberië werd verbannen. Een man verdenkt zijn echtgenote ervan dat zij een rendez-vous heeft met een minnaar. Als hij haar probeert te betrappen, belandt hij in de kamer van een onbekende dame. Als haar echtgenoot nadert, verstopt hij zich van schrik onder haar bed. Daar ligt al iemand, waarschijnlijk de man die hij ervan verdenkt de minnaar van zijn vrouw te zijn en die ook in de verkeerde kamer is terechtgekomen. Het verhaal blinkt uit door de meesterlijk gehanteerde dialoog. De vertaling, in 1958 verschenen in het eerste deel van het verzameld werk van Dostojevski in de Russische Bibliotheek, is nog steeds heel goed leesbaar.

Kleine gebonden uitgave; kleine druk.

Willem G. Weststeijn

ISBN 9789028250901 Paperback 61 pagina's Uitgeverij G.A. Van Oorschot B.V. september 2013

Vertaald door A. Voogd

Citaat van de dag

Wie goed kan lachen, is een goed mens.

Fjodor M. Dostojevski