Thema mei 2012 - Vogels

Nou, vooruit dan maar....

De lach van de meeuw

Kristin Marja Baldursdottir

IJsland, jaren vijftig vorige eeuw: de terugkeer van Freyja na de dood van haar Amerikaanse echtgenoot in het kleine slaperige vissersdorpje van haar jeugd, veroorzaakt grote opschudding in het dorp maar ook in het kleine huisje waar Freyja's pleegouders, tante, zussen en nichtje Agga wonen. Freyja is nog jong, aantrekkelijk met 'het figuur van een colaflesje', draagt rode lippenstift en heeft veel mooie kleren. De hele mannelijke bevolking van het dorp valt als een blok voor haar, de vrouwen zijn jaloers. Door de ogen van de twaalfjarige Agga worden de gebeurtenissen die volgen op Freyja's thuiskomst beschreven. Zoals de vreemde ongelukken die sommige mannen overkomen waarvan Agga denkt dat Freyja er meer van weet. Of is dat alles slechts de fantasie van een twaalfjarige? Maar ongeluk of niet, de vrouwen in het dorp vormen uiteindelijk een front.

Een leuk, heel geestig, levendig verteld verhaal, goed geschreven, met een heel rake sfeer- en karaktertekening. Prachtig portret van een geisoleerde dorpsgemeenschap.

Kristin Marja Baldursdottir (1949) is schrijfster en journaliste. Ze is de auteur van drie romans en schrijft voor het IJslandse dagblad Morgunbladid. De lach van de meeuw is verfilmd en ook als toneelstuk opgevoerd. Kleine druk.

ISBN 9789056721237 Paperback 218 pagina's | A.W. Bruna Uitgevers | oktober 2004

Vertaald door Paula Vermeyden

Citaat van de dag

Woensdagnacht gaat om drie uur de wekker. Ik lig in een diepe coma en snap eerst niet waarom de wekker op dit onmogelijke tijdstip afloopt. Dan weet ik het weer, het is Lachmeeuw-tijd! Met wat geluk gaat de biologische wekker van de meeuw iets later af en kan ik 'm eindelijk toevoegen aan mijn jaarlijst. Het gaat spannend worden, er gaan verhalen dat meeuwen heel vroeg, nog in het donker, van de slaapplaats vertrekken.

Lees verder www.dutchbirding.nl/news.php?id=136

-

De tijger en de kolibri

Alex Boogers

NBD|Biblion recensie

Robert Boghart is halverwege de dertig als hij in het ziekenhuis belandt. Hij is verward, onder andere over de reden waarom zijn echtgenote hem niet komt bezoeken, en graaft in zijn geheugen. Stukje bij beetje komen zijn herinneringen terug. Zo denkt hij aan zijn vrouw Marscha, met wie hij al jong een relatie kreeg en wier carriere de zijne overschaduwt. Zijn jeugdvriend Jerry, die een heel wat minder burgerlijk leven leidt, heeft een grote invloed op hem. Robert is erg zoekende en begint aan een buitenechtelijke relatie met een getrouwde vrouw, met dramatische gevolgen voor het prille gezin dat hij met Marscha heeft gesticht. Uiteindelijk moet hij met zichzelf in het reine zien te komen.

De auteur (1970) debuteerde in 1999 onder het pseudoniem M.L. Lee en schreef verschillende zeer lovend besproken romans, maar is (nog?) niet doorgebroken bij een groot publiek. Zijn vijfde roman is een bijzonder goed geschreven verhaal met een volstrekt uniek geluid, vol mooie observaties in een rake, directe stijl.

Paperback, vrij kleine druk.

(NBD|Biblion recensie, L.W. Zandberg)

Alex Boogers (1970) woont en werkt in Vlaardingen. Hij debuteerde in 1999 onder het pseudoniem M.L. Lee met Het boek Estee. Vervolgens schreef hij de alom geprezen romans Het waanzinnige van sneeuw, Lijn 56 en Het sterkste meisje van de wereld.

ISBN 9789057594267 Paperback 295 pagina's | Uitgeverij Podium B.V. | september 2010

Citaat van de dag

In de cultuur van de Indianen gelooft men dat de dieren een boodschap voor de mensen hebben. Indianen leven dichterbij de natuur dan wij in onze westerse beschaving. Dieren geven kracht of een doorgang tot het vinden van een oplossing of het behalen van bepaalde successen in het leven. Volgens het sjamanisme is de kolibrie een krachtdier en staat voor: schoonheid, waakzaamheid, geluk en boodschapper.

Bekijk de lijst met dieren en hun betekenis, klik Hier

Laatste dag alweer, was een leuke maand vond ik, en weer veel geleerd.

Bedankt berdine.

Dettie