Thema juli 2011 - Suriname en de Ned. Antillen

Bonaire

Dorothée van Oeveren

Bonaire is het ontroerende verhaal over de moeiten van een jeugd in armoede, over de verleiding om door drugssmokkel de armoede te ontvluchten, over verloren dromen en trouw.

NBD|Biblion recensie

Of Van Oeveren over India (in 'Dochter van twee moeders'*) schrijft, of over Bonaire zoals in deze roman, zij heeft een fijne neus voor de eigenheid van de cultuur waarin haar personages leven. Uit alles blijkt dat zij veel voorstudie verricht voor zij aan een roman begint. Het verhaal lijkt zich in de jaren tachtig van de 20e eeuw af te spelen, toen de trek van de Antillianen naar Nederland op gang kwam. Het is het levensverhaal van de jonge Juana die na het vertrek van haar geliefde naar Nederland in kommervolle omstandigheden terecht komt. Juana lijkt eenzelfde leven te zullen gaan lijden als haar moeder. Armoede, verlaten door haar man, zorg voor een kind, brengen haar ertoe drugskoerierster te worden, met alle gevolgen vandien. De verschillen tussen de Nederlandse gezinscultuur en die van Bonaire spelen een belangrijke rol. Het valt op met hoeveel warmte en inlevingsvermogen de schrijfster de belangen en conflicten van haar personages schetst. Ook het geloof speelt in de levens een belangrijke rol. Een vlot geschreven christelijke roman over een actuele problematiek. Kleine, ruim gezette druk.

(Biblion recensie, Gerard Oevering)

ISBN: 9789055603251 Hardcover 235 pagina's | Vuurbaak B.V., Uitgeverij De | maart 2006

Citaat van de dag

Spreekwoord in Papiaments

Komehein ta traha kas pa buta aden

Letterlijk vertaald betekent dit: ‘De termiet maakt zijn nest opdat de parkiet haar eieren erin kan leggen.’ Op Aruba, Bonaire en Curaçao wonen termieten in grote nesten die ze tussen de takken van bomen bouwen. Het zijn bruingrijze eivormige bollen van gekauwd hout en speeksel die goed beschutting geven tegen de zon. Parkieten maken graag gebruik van een verlaten termietenwoning. Ze hakken een holte in het termietennest en leggen er eieren in. Soms zelfs als de oorspronkelijke bewoners er nog inzitten.

De betekenis van dit spreekwoord is zowel positief als negatief te interpreteren. In positieve zin: Iemand doet iets waar iemand anders ook gebruik van kan maken. Hij plant een boom bij het hek en de buren kunnen ook in zijn schaduw gaan zitten. In negatieve zin: Iemand werkt hard om iets te bereiken en een ander profiteert ervan. Zoals bijvoorbeeld in de politiek. Maar doorgaans wordt ‘Komehein ta traha kas pa prikichi buta aden’ in een positieve context gebruikt.

Rosa

Astrid Roemer



Korte roman van Surinaams/Nederlandse schrijfster (1947) die o.a. romans, gedichten en toneelspelen heeft gepubliceerd.

Haar werk speelt zich vaak af in een zinderende tropische setting waarin vrouwen de protagonisten zijn. Dit verhaal is echter gesitueerd in Den Haag, Rotterdam en Zeeland, en Abel, een 30-jarige blanke vrijgezelle Nederlandse bewaker in een warenhuis, speelt de hoofdrol. Hij staat op het punt een verstandshuwelijk aan te gaan met een buitenlandse moeder van vier kinderen om haar aan een verblijfsvergunning te helpen. Als hij op het station een poster ziet hangen van zijn vroegere jeugdvriendinnetje Rosa, waarop zij als vermist staat aangegeven, gaat hij op zoek naar haar en zijn eigen verleden.

De vriendschap met Rosa, een kleurlinge, bracht hem in conflict met zijn vader, een racist pur sang, actief in een verboden rechts-racistische organisatie. Via zijn vader, met wie hij nog een appeltje te schillen heeft, komt hij er achter dat een medelid van deze organisatie, zijn vroegere schoolmeester, achter de verdwijning van Rosa zit.

Een interessante benadering van het probleem van de interraciale verhoudingen. Pocket; kleine druk.

Astrid Heligonda Roemer is een Surinaams schrijfster, die in 1966 naar Nederland vertrok, maar terugkeerde naar haar geboorteland om daar te werken als onderwijzeres. In 1975 vestigde zij zich opnieuw in Nederland. Van 2006 tot 2009 woonde zij opnieuw in haar geboorteland.

ISBN: 9789069353029 Paperback 110 pagina's | Aristos 2001

Citaat van de dag

Een ijzeren discipline heeft ze. Elke dag twee pagina's schrijven, steeds weer slijpen, slijpen. Ook al moet ze in de nacht door, ze maakt het af. Het vergt een enorme beheersing, maar ze wil vooral goede boeken schrijven waar de lezer over moet nadenken.

Ruth San A Jong over Astrid Roemer

sanajong.blogspot.com/2010/06/astrid-roemer-waar-ben-je.html

-

Eilandzigeuner

Jacques Thönissen

Jacques Thönissen, geboren en opgegroeid in Nederland en vier decennia lang woonachtig op Aruba, heeft zich volkomen geadapteerd aan de twee verschillende culturen waarin hij leeft. Dat bleek al uit zijn debuutroman Tranen om de ara, die in 1999 verscheen.

In zijn roman Eilandzigeuner heeft hij deze verstrengeling van culturen geheel als leidmotief genomen. Zloyka, een uit Roemenië afkomstige zigeuner, is tijdens de Tweede Wereldoorlog als jongeman op de vlucht geslagen en door toevallige omstandigheden op Aruba terechtgekomen. Deze mysterieuze vioolvirtuoos met zijn zwerfneigingen heeft maar één verlangen: terugkeren naar zijn grote liefde Djoeshka, waarvan hij overtuigd is dat ze ergens in Roemenië op hem wacht.

Op Aruba raakt hij bevriend met Jandro, de Arubaanse visser met de Caraïbische macho-trekken. Jandro, ook muzikaal begaafd en met een lyrische baritonstem, geniet met zijn familie-orkest tot ver buiten het eiland bekendheid als de vertolker van het Mexicaanse ranchera-lied. In vlot vertelde anecdotes worden de hoofdfiguren, vanuit hun eigen achtergrond geportretteerd, waarbij de verschillen in volksaard, gezagsverhoudingen, tradities, geloof en bijgeloof, treffend worden beschreven.

ISBN: 9789054291411 Paperback 256 pagina's | Uitgeverij Conserve | maart 2001

Citaat van de dag

In Csengy, een plaatje in Roemenie, is een kapelletje gebouwd op de plaats waar eens een zigeuner een Madonna-beeldje opgevist heeft uit een waterput. Het kerkje werd later door kozakken verwoest waarbij een arm van de Madonna gebroken werd. Omdat het verhaal ging dat wie deze arm vond veel macht en rijkdom zou verwerven, werd de kapel een bedevaartsplaats. Mannen die een moeilijke opdracht te vervullen hadden, roofden het eenarmige beeld en namen het mee om er onderweg kracht uit te putten. Na het volbrengen van de taak werd het beeldje weer teruggezet. Deze ‘madonna met de arm’ is een van de leidmotieven in de tweede roman, Eilandzigeuner, van Jacques Thönissen.

Bron: arubahost