Thema januari 2011 - Wit

Citaat van de dag

"Wat Pythagoras vroeger tegen zijn leerlingen zei, zal altijd van toepassing blijven op droefgeestige mensen: A fabis abstinete, eet geen bonen."

Robert Burton

Engels geestelijke en schrijver (1577-1640)

Witte raven, zwarte schapen

Els de Groen

Iris wordt gedwongen met haar moeder te verhuizen naar een goedkope woning in Geestgrond, een achterstandswijk in de stad, Tegen de zin van haar ouders verruilt ze haar oude school voor de dichtstbijzijnde. Dat blijkt een zogenaamd zwarte schoot, waar Iris zich moet handhaven in het gezelschap van tientallen nationaliteiten die allemaal hun specifieke problemen hebben. Steun krijgt ze van een vriendin en haar nieuwe vriend, Tim. Maar indirect ook van de school, die haar een wereld in zakformaat biedt en haar sneller dan een gewone school helpt haar standpunten te bepalen en een eigen weg te vinden.

NBD|Biblion recensie

Als Iris na de scheiding van haar ouders verhuist van een villawijk naar een achterstandswijk, komt ze ook op een andere school: een zwarte school. Zelf heeft ze daar geen moeite mee, de veelheid aan culturen vindt ze juist interessant. Haar moeder heeft er meer moeite mee. In de wijk gebeurt van alles: het winkelcentrum wordt in brand gestoken, een Marokkaanse jongen neergeschoten. De klas verwerkt alle gebeurtenissen gezamenlijk. Naast de wijkproblemen kent Iris ook de normale puberproblemen van vriendjes en vrijen en heeft ze te maken met de gevolgen van de scheiding van haar ouders. Soms gebeurt er wel erg veel. Zo krijgen zowel de vader als de moeder een nieuwe relatie. En soms legt de schrijfster wat veel uit, maar het boek geeft een goed beeld van de complexe levenssituatutie van middelbare scholieren. De positieve levensvisie van Iris leert haar omgaan met alle problemen die een volwassen wordend meisje op haar weg vindt. Het boek is gebaseerd op onderzoek dat de auteur deed op een school in Ede. Ze heeft de gebeurtenissen die ze daar heeft geobserveerd, verwerkt tot een roman die niet in die plaats speelt. Vanaf ca. 13 jaar.

(Biblion recensie, Frans Hollander)

ISBN 9789026118166 Paperback 186 pagina's | Uitgeverij De Fontein | april 2003

Citaat van de dag

"Wees liever de minste onder de arenden, dan de eerste onder de raven."

Pythagoras

Grieks filosoof en wiskundige (580 v.C. - 504 v.C.)

Het witte doek

B. Collin

Lilly Nelly Aphrodite, die in Berlijn geboren wordt op de eerste dag van de twintigste eeuw, groeit op in een weeshuis in bittere armoede. Haar drang om te overleven brengt haar ver: ze wordt een van de grote sterren van de stomme film. Maar terwijl Lilly haar successen viert, maakt de wereld zich op voor een oorlog. Lang kan ze zich afzijdig houden van de politieke veranderingen in haar land en zich volledig richten op haar grote liefde - tot ze gedwongen wordt partij te kiezen.

NBD|Biblion recensie

Tegen de achtergrond van Berlijn in het eerste gedeelte van de twintigste eeuw speelt zich de tragische (liefdes)geschiedenis af van het weesmeisje Lily Nelly Aphrodite, dat opgroeit onder erbarmelijke omstandigheden. Samen met Hanna, haar vriendin uit het weeshuis, weet ze zich in de harde maatschappij staande te houden. Lili's schoonheid en wil tot overleven brengen haar grote successen als filmster, maar haar ster-status wordt ten slotte ook haar ondergang.

De schrijfster geeft een boeiend beeld van Berlijn in een periode van opkomst en bloei van cabaret en filmindustrie, maar waar het leven tegelijkertijd wordt beheerst door de gevolgen van de Eerste Wereldoorlog, de toenemende inflatie, de werkeloosheid en de steeds sterker wordende dreiging van het nazisme. De beschreven personen komen tot leven en hun karakters worden overtuigend neergezet. De auteur is geboren in Londen (1963), maar woont sinds haar kindertijd in Schotland. Ze schreef hoorspelen voor de BBC. Eerder werden korte verhalen en toneelstukken van haar gepubliceerd. Paperback; vrij kleine druk; aardige kleine contemporaine illustraties.

(NBD|Biblion recensie, Maria J.P. Voorhuis)

ISBN 9789021434735 Paperback 414 pagina's | Em. Querido's Uitgeverij | november 2008

Vertaald door Susan Ridder

Citaat van de dag

Zo ziet bijkans niemand filmster als een beroep, maar zou iedereen het willen zijn. Maar het verlangen richt zich niet op het werk, de hitte van de lampen, de geborneerde andere filmsterren, de jaloezie en de verveling op de set. Wat begeerd wordt is de bewondering die filmsterren ten deel valt, een bewondering zoals ze zelf voelen zodra ze iemand op het doek zien. Ze verlangen er dus nog het meest naar zelf iemand te zijn waar zo naar verlangd wordt als zij naar een idool verlangen. Niemand ziet graag de werkelijkheid van de sterren onder ogen.

Conny Palmen

Uit: De wetten

Niko de Wit beeldhouwer

I. Luycks, M.C. van Spaendonck, P. Thoben

Op zeventienjarige leeftijd besloot Niko de Wit (Bergen op Zoom 1948) dat hij beeldhouwer wilde worden. De neerslag van dat besluit is in deze fraai vormgegeven monografie in beeld gebracht. Sinds Niko de Wit in 1975 de academie verliet, heeft hij meer dan vijfhonderd beelden vervaardigd. Ruim vijfentwintig daarvan bevinden zich, op diverse plaatsen in Nederland, in de openbare ruimte. Naast deze werken maakte hij ook portretten en penningen in brons. De Wit geniet echter de meeste bekendheid vanwege zijn autonome en monumentale werken, waarin hij zich het sterkst weet uit te drukken. In dit boek krijgen deze beelden daarom de meeste aandacht.

Ingrid Luycks schetst in haar biografische inleiding de wording van dit oeuvre: de jeugd- en academiejaren van Niko de Wit, zijn inspiratiebronnen en de ontwikkeling tot de gerijpte kunstenaar die hij nu is. Over de evolutie van zijn werk zegt zij:

Dragen de beelden die hij eind jaren zeventig maakte voornamelijk een archaïsch karakter, begin jaren tachtig krijgt het zoeken naar balans de overhand, wat vanaf dan een leidmotief in zijn oeuvre wordt. Naarmate de tijd voortschrijdt, worden zijn beelden complexer en roepen vaker een gevoel van desoriëntatie op. Echter, waar de beelden tot begin jaren tachtig nog overzichtelijk en in één oogopslag te vatten zijn, is dit met name vanaf de jaren negentig niet langer het geval. Ogenschijnlijk behouden ze hun eenvoud, maar bij nader inzien laten ze zich pas na grondige beschouwing analyseren en begrijpen. Balans wordt nu gezocht en gevonden door tegenkrachten op elkaar los te laten.

In een verdiepende aanvulling op de biografische inleiding van Ingrid Luycks benadert Marie-Colette van Spaendonck het werk van Niko de Wit vanuit een meer filosofische invalshoek.

Het boek is fraai vormgegeven door Jac de Kok en bevat ruim 400 afbeeldingen, merendeels in kleur.

Kortom, de lezer wacht een boeiende verkenning van het leven en werk van een eigenzinnig beeldhouwer.

ISBN 9789081013963 Paperback 252 pagina's | Timmer Art Books | augustus 2010