Thema november 2010 - Huizen

Het huis op de plantage

Aya Zikken

Het huis op de plantage vertelt de levensloop van Egidius. Nadat hij van de landbouwschool komt, wordt hij - in het begin van de jaren dertig - geplaatst als assistent op een klapperonderneming op een afgelegen eiland in de Indische archipel. Egidius voelt zich sterk met het land en volk verbonden. Hij is een van die Nederlanders die hun lotsbestemming vinden in de tropen, een blijver. Het huis op de plantage is ook het verhaal van een vrouw die als meisje Egidius' dagboeknotities ontcijfert voor de familie. Voor haar wordt zijn nieuwe vaderland een droom en belofte. Vlak voor de Tweede Wereldoorlog uitbreekt, mist zij de laatste boot naar Indië en wordt het contact met Egidius verbroken en nooit hersteld. Veel later, als oudere vrouw, gaat zij naar het land dat nu Indonesië heet. Op het eiland van Egidius zoekt zij naar een bewijs dat hij nog in leven is, maar niemand lijkt iets van hem te weten...

NBD|Biblion recensie

Losse notities, willekeurig geadresseerd aan grootvader, tante Tres of hun pleegkind, vormen de enige band met de naar Indië vertrokken Egidius. Deze brieven krijgen een buitensporige betekenis voor het eenzame pleegzusje, en gaandeweg ziet zij haar bestemming aan de zijde van Egidius, op de afgelegen plantage waar hij woont en werkt. Omstandigheden maken een hereniging onmogelijk. Veel later ontdekt zij dat de werkelijkheid niet in overeenstemming was met haar illusies.

Een sober verhaal over de vergeefsheid van een vrouwenbestaan, waarin het echte leven zich hevig en dramatisch afspeelt op onbereikbare afstand. Aanbevolen voor de liefhebbers van ouderwetse kwaliteit. Normale druk.

(Biblion recensie, Tonnie Haarsma.)

ISBN 9789045003344 Paperback 207 pagina's | Atlas | februari 1999

Citaat van de dag

"Reizen is de kunst zich thuis te blijven voelen."

Eric van der Steen

Een huis in Caïro

Samia Serageldin

De hoofdpersoon uit deze semi-autobiografische roman Gigi komt uit een gegoede Egyptische familie, rijk en met politieke invloed. Zij geniet van het beste dat het kosmopolitische Caïro te bieden heeft: Engelse scholen, een Franse gouvernante, Egyptische gastronomie en vakanties aan het strand van Alexandrië.

Maar aan deze verrukkelijke wereld komt in het begin van de jaren zestig abrupt een einde. De staatsgreep van Nasser maakt korte metten met de rijkdom en macht van de familie.

Gigi wordt uitgehuwelijkt en ontvlucht uiteindelijk haar land, met achterlating van haar zoontje. Pas tien jaar later keer ze terug.

'Wie van de Nijl heeft gedronken, zal altijd terugkeren.' Een Egyptisch gezegde

NBD|Biblion recensie

Gigi, een vrouw uit de VS, vertelt over haar jeugd in Egypte. Haar rijke familie behoorde tot de heersende klasse in de jaren 1950 tot 1970. Zij leefden luxe en kosmopolitisch en hadden naast andere bezittingen ook een groot huis in Cairo. Maar hun imperium stortte in na de machtsgreep van Nasser. Gigi werd uitgehuwelijkt en vluchtte ten slotte weg uit Egypte, met achterlating van haar zoontje.

De auteur werd geboren in Cairo, studeerde politicologie in Engeland en woont sinds 1980 in de VS, waar ze universitair docent is. Een indrukwekkend en interessant boek over historische gebeurtenissen en vergane glorie in Egypte. Onderhoudend geschreven, beeldend, veel details en beeldspraak ook, en prettig leesbaar.

(NBD|Biblion recensie, Redactie)

ISBN 9789045851815 Paperback 303 pagina's | Uitgeverij Mouria | augustus 2004

Vertaald door Tinke Davids

Citaat van de dag

"Ik kwam tot uw kust als vreemdeling, ik woonde in uw huis als gast, ik ga van uw deur heen als vriend."

Rabindranath Tagore

In het huis van de dichter

Jan Brokken

Van zijn herinneringen maakt Jan Brokken verhalen, van zijn verhalen romans, van zijn romans tijdsdocumenten.

Youri Egorov gold als de dichter onder de Russische meesterpianisten. Op tweeëntwintigjarige leeftijd ontvluchtte hij de Sovjet-Unie en vestigde zich in Amsterdam. Vijf jaar later leerde Jan Brokken hem kennen. In het huis van de dichter is het meeslepende verslag van hun vriendschap. Het is tegelijkertijd het onthullende portret van een naar vrijheid hunkerende kunstenaar, van een door angsten verteerde musicus die de ondergang tegemoet snelt en van het uitzinnige Amsterdam uit de jaren tachtig, dat in een dodenstad verandert als de aids-epidemie uitbreekt. In zijn zoeken naar zuiverheid, zijn hartstocht en roekeloosheid maar ook in zijn intense bescheidenheid en alles relativerende humor doet Youri Egorov niet onder voor die andere vermaarde Youri: dokter Zjivago.

NBD|Biblion recensie

Op feiten gebaseerde roman waarin de oud-journalist Jan Brokken zijn vriendschap beschrijft met de jonge Russische pianist Youri Egorov (1954-1988). Egorov ontvluchtte zijn vaderland in 1976 en ging in Amsterdam wonen, waar hij met volle teugen van het leven genoot: veel drugs, drank, mannen (hij was homoseksueel) en vooral heel veel muziek. Hij vertrouwde zijn vriend Jan Brokken eens toe dat hij wist dat hij jong ging sterven. Daarom wilde hij intens leven. In de roman wordt niet alleen de hechte vriendschap tussen de beide mannen beschreven (muziek en literatuur bond hen), maar ook de vlucht van Egorov, zijn wervelende levensstijl in Amsterdam, zijn optredens overal in de wereld, en de vroege dood aan aids. Brieven en dagboeknotities van Egorov illustreren bepaalde delen van het boek, en ook het culturele en hoofdstedelijke leven in de jaren tachtig komt in het boek prominent naar voren. Het is alsof je als lezer in Amsterdam rondloopt. Brokken heeft opnieuw een prachtig boek over muziek geschreven! Normale druk.

(NBD|Biblion recensie, Wout Strootman)

ISBN 9789045014821 Paperback 381 pagina's | Atlas | september 2008

Citaat van de dag

"Was ik maar een dichter dan kon ik dichter bij je zijn."

Stef Bos