Thema september 2010 Voor- en achternamen in titels

Citaat van de dag

Gisteravond heb ik Julies haar geschuierd, omdat haar arm zo moe was van het tennissen. Ze draagt de knoedel krullen niet meer, omdat Jog ze niet mooi vond. En ze heeft eigenlijk veel te leuk haar, om er zo'n herrie van te maken. Ze doet het nu maar gewoon met een vlecht om haar hoofd en ik zei, toen ik als een razende aan het schuieren was: "Je ziet er veel leuker uit dan vroeger met dat poedelhaar."

"Jog vindt het zo aardig,"zei Julie. "Hij zegt, het staat zo lief."

"Gek,"zei ik, ik had al die dingen nooit bij Jog gezocht. "Julie staarde toen ze zei: "Wie vind je aardiger om te zien. Jog of Herman de Wilde?"

"O, Jog!"zei ik vol vuur. "H. de Wilde heeft helemaal geen gezicht."

"En Lotte zegt, dat het zo mannelijk is,"proestte Julie.

"Phuu,"zei ik, "moet je alleen zijn schouders maar eens zien."

"Lotte is altijd zo mal overdreven,"zei Julie. "Au zeg, je rukt me de haren uit."

"Ja hoor eens,"zei ik, "jij gaat bij Lotte op fuiven en partijtjes, en als ze hier is, dan gaan jullie uit, en je zoent mekaar en al die nonsens, en dan moet je, nu ze aan de Rivièra zit met een blindedarm, niet over haar gaan mieren tegen mij. Da's niet eerlijk."

Fragment uit Joop ter Heul

berdine schreef : Nou, haha, het heet tegenwoordig nog steeds proesten. Ik lees momenteel een boek, dat in 2009 is uitgekomen en jawel : "Geerling proestte het uit." En toevallig ligt de heldin een paar blz. verder "Joop ter Heul" te lezen.........

Ik gebruik het woord zelf nooit, vandaar dat het bij mij wat ongewoon over komt.

He gelukkig, er wordt dus nog heel wat afgeproest!

Dettie

Maar die schrijver is dan vast beïnvloed door Cissy, want dit is wel erg toevallig!

Overigens kan ik met die synoniemen niet goed uit de voeten. Ik vind lachen of schaterlachen al verschillend, en ginnegappen is wéér wat anders.

Terwijl glimlachen al helemaal niet in die categorie valt!

Zie je het moet toch gewoon proesten blijven. De rest heeft het allemaal nét niet.

Dettie

Moll Flanders

Daniel Defoe

De opbloei van de 18e-eeuwse Engelse roman werd onder meer ingeleid door het werk van Daniel Defoe (1660-1731). Naast honderden verhalen, artikelen en pamfletten schreef hij Robinson Crusoe en in 1722 de Voor- en Tegenspoeden van de Befaamde Moll Flanders. Hierin komt een bijna even eenzame, vrouwelijke Robinson aan het woord, die in de Londense (onder)wereld een niet aflatende strijd voert om financiële en sociale zekerheid. Vrouwen zonder geld en vrijwel zonder werk zijn aangewezen op de man: 'Ik, verleid door de ergste van alle duivels, de armoede, maakte gebruik van wat men een knap gezicht noemde, om mijn noden te verlichten, en schoonheid tot een pooier van de ontucht te doen zijn.'

Molls strijd leidt tot twaalf jaar 'hoererij', vijf huwelijken, waarvan eenmaal met haar eigen broer, en tenslotte tot twaalf jaar stelen, gevangenschap in het beruchte Newgate, en deportatie naar Virginia, waar zij – in de nieuwe wereld – uiteindelijk tot welstand komt.

De levensbeschrijving van de vrouw die zo hartstochtelijk vecht voor een plaats in de nieuwe, rijke en zelfbewuste middenklasse, heeft een schitterend tijdsbeeld opgeleverd vol levenechte taferelen, en een verhaal dat ook nu nog meeslepend is door zijn wervelende dialogen en hoge tempo.

ISBN 9789031501151 Paperback 314 pagina's | Uitgeverij het Spectrum | september 2008

Citaat van de dag

"Wat mensen willen is niet kennis, maar zekerheid."

Bertrand Russell

Engels filosoof en wiskundige (1872-1970)