Thema februari 2008 - (auto)biografieën

Hendrik de Cock biografie

afgescheiden en toch betrokken

H. Veldman

Hendrik de Cock (1801-1842) werd in 1834 geschorst als predikant van de Nederlandse Hervormde Kerk in Ulrum (Groningen) vanwege zijn verzet tegen leer en liturgie. Met een deel van zijn gemeenteleden verliet hij de Hervormde Kerk. In de jaren daarna werd De Cocks hulp ingeroepen om in tal van andere plaatsen in de noordelijke provincies afgescheiden gemeenten te stichten. De overheid reageerde met hoge boeten, gevangenisstraffen, inkwartiering van soldaten en dergelijke. Pas onder koning Willem II kwam hieraan een einde en kwamen de afgescheiden gemeenten tot groei en bloei. Uiteindelijk leidde dit tot het ontstaan van de Gereformeerde Kerken in Nederland, die in 2004 weer zijn samengegaan binnen een kerk: de PKN. Er is al veel documentatie over de Afscheiding van 1834.

In dit boek zijn deze gegevens gebruikt om een helder en gedetailleerd overzicht te geven van het werk van dominee De Cock. De mens De Cock blijft jammer genoeg erg bleek. Mogelijk een gebrek aan gegevens? De auteur heeft een betrokken schrijfstijl en doet promotieonderzoek naar De Cock. Het boek is royaal geillustreerd en gedrukt op zwaar papier.

Bron Biblion

Paperback | 272 Pagina's | Uitgeverij Profiel ISBN10: 9052943125 | ISBN13: 9789052943121

Citaat van de dag 2 februari 2008

"Het leven van een mens is wat zijn gedachten ervan maken."

Marcus Aurelius

Romeins keizer (121-180)

Dettie schreef : Citaat van de dag 2 februari 2008

"Het leven van een mens is wat zijn gedachten ervan maken."

Marcus Aurelius

Romeins keizer (121-180)

Met andere woorden:

Het leven van de mens bestaat uit illusies.

Hier ben ik het niet mee eens. (Sorry Wil en Manja)

Uitleg: als je gedachten iets van de werkelijkheid maken worden die gedachten inderdaad illusies. Maar het leven bestaat niet slechts uit gedachten. Er bestaat ook zoiets als de werkelijkheid van je gevoelens. En die werkelijkheid heb je niet in de hand, die komt vaak van buiten. Die gevoelens kun je geen illusies noemen. Marcus Aurelius ging dus te kort door de bocht. Alsof de mens de werkelijkheid met zijn gedachten naar zijn hand kan zetten.

Pieter

Het leven van een mens is wat zijn gedachten ervan maken

Ik denk dat het anders bedoeld is Pieter.

Volgens mij wordt bedoeld dat je op verschillende manieren tegen het leven aan kan kijken.

Zoiets als het kopje is halfvol of halfleeg.

Je kan als het bijv. sneeuwt denken bah wat snertweer al die baggertroep of denken Wat prachtig alles is zo mooi wit aan het worden.

Je gedachten maken je leven...

Dettie

Dettie schreef : Het leven van een mens is wat zijn gedachten ervan maken

Ik denk dat het anders bedoeld is Pieter.

Volgens mij wordt bedoeld dat je op verschillende manieren tegen het leven aan kan kijken.

Zoiets als het kopje is halfvol of halfleeg.

Je kan als het bijv. sneeuwt denken bah wat snertweer al die baggertroep of denken Wat prachtig alles is zo mooi wit aan het worden.

Je gedachten maken je leven...

Dettie

Als je het zo opvat, Dettie, d.w.z. op de oppervlakkige manier, dan heb je helemaal gelijk. Maar de slaaf van Marcus Aurelius zal heel anders tegen het leven aangekeken hebben dan hijzelf. Zo bedoel ik het.

Pieter

Echt oppervlakkig is mijn gedachte niet Pieter. Ik bedoelde te zeggen dat je van alles een probleem kan maken en dan is het leven veel zwaarder.

Het gaat om de essentie, wat is echt waardevol, als jij bijv. het breken van een nagel in paniek raakt omdat je handen dan ontsiert zijn (ik ken echt iemand die dat erg vond) dan weet je niet wat waardevol is in mijn ogen. Je gedachten, oftewel hoe je met het leven omgaat, kunnen veel doen en je leven een hel maken of positief maken.

En wie weet vond de slaaf van Marcus Aurelius het wel een eer dat hij slaaf van de keizer was. Dat bedoel ik met hoe je gedachten je leven kunnen maken.

Er bestaat ook zoiets als de werkelijkheid van je gevoelens. En die werkelijkheid heb je niet in de hand, die komt vaak van buiten.

Ik snap dit niet zo goed Pieter.

De oorzaak van die gevoelens komen misschien van buiten maar gevoelens zijn toch van jezelf?

Dettie