Thema februari/maart 2025 - 2e of meerdere boek van debutanten

Ik heet Lies!

De vergeten geschiedenis van de Hollandkinder

Jeroen Terlingen

Hij debuteerde met Gesualdo in 2013

Tijdens en na de Eerste Wereldoorlog zette de bevolking van het neutrale Nederland zich in om slachtoffertjes van honger en geweld uit Oostenrijk te redden. Ruim 65.000 kinderen kwamen met de trein uit Wenen en werden Hollandkinder of ‘Oostenrijkse bleekneusjes’ genoemd. Ze logeerden tussen de twee en zes maanden in gastgezinnen om aan te sterken en tot rust te komen. Sommigen bleven voorgoed.

Eén zo’n blijvertje was Liesl Kaltofen, een weeskind uit Oberleutensdorf, dat onderdak vond bij een katholieke familie in Utrecht. Haar levensverhaal vormt de rode draad in de chaotische ontwikkeling van Europa in de vorige eeuw, waarin haar geboorteplaats vier keer van nationaliteit veranderde.

In Nederland voerden charitatieve zuilen strijd over de hoofden van de Hollandkinder heen om zieltjes te winnen en elkaar te overtreffen in menslievendheid. Door zichzelf te blijven – tolerant, weetgierig, ondernemend – slaagde Liesl erin om haar immigratie tot een succes te maken. Zij werd Lies.

De vier verschillende klanken van de letter a in het woord ‘aantwoordapperoat’ sprak zij beter uit dan menige Utrechter. Tegelijkertijd droeg ze de liefde voor de historie en cultuur van het voormalige Habsburgse Rijk over op haar kinderen en kleinkinderen.

Auteur Jeroen Terlingen was vakbondsjournalist, redacteur van Vrij Nederland en docent journalistiek. Hij schrijft biografieën en geschiedkundige romans.

Zie jeroenterlingen.nl

ISBN 9789464872187 | Paperback | 153 pagina's | Uitgeverij Aspekt | 23 augustus 2024

Citaat van de dag

"Als we ons bewust zouden zijn van onze sterfelijkheid en we ons gingen gedragen naar dat besef, werd het leven een stuk aangenamer."

Mohammed Benzakour (1943-)

Citaat uit interview met RD

www.rd.nl/artikel/801303-waarom-praten-o...nde-gelukkiger-maakt

De gloed

Annemarie de Gee

Zij debuteerde met Kamermensen in 2012



Op een dag ligt er een riviercruiser met honderd vluchtelingen voor de deur. De naamloze verteller wil het liefst wegblijven van problemen die niet de hare zijn, maar sinds de boot er ligt lijkt het alsof haar leven – dat tot nu toe vrijwel rimpelloos verliep – onder een vergrootglas ligt. Dan dwingen al haar privileges, en de angst om die te verliezen, haar de ongemakkelijke en onverklaarbare buitenwereld in.

De gloed is een persoonlijk verhaal over een moderne vrouw in een tijd van weelde, ongelijkheid en regressie.

De gloed is de vierde roman van Annemarie de Gee.

ISBN 9789400408968 | Paperback | 192 pagina's | Thomas Rap | 19 september 2024

Citaat van de dag

"Een hoofd vol gedachten, het kantelt onrustig, telkens een slag, draaiend om de anderen te volgen."

Annemarie de Gee (1987-)

Citaat uit De Gloed

Dodo

Mohana van den Kroonenberg

Zij debuteerde met Moorddiner in 2010



Na een lekker lange slentervakantie aan zee vreest Dorian dat het leven nooit meer hetzelfde zal zijn. Tijdens het voorstelrondje op de eerste brugklasdag komt hij niet verder dan de i van ik. Als hij vervolgens zijn naam wil zeggen wordt het Do-do. Daarna trekt hij zich, oog in oog met een opgezette dodo in een museum, terug in zichzelf en herschrijft hij zijn leven zoals hij zou willen dat het was.

In 'Dodo' vertelt Dorian zijn verhaal; over dromen en geheimen, over stotteren en struikelen. Over taart eten in je klerenkast en Liefde met een grote L. Dodo is een verhaal over vriendschap en de kracht van fantasie, over geloven in elkaar en in jezelf en dat iedereen is zoals hij is, ook jij.

Mohana van den Kroonberg heeft velekinderboeken geschreven, zij is nu bezig aan een verhalenbundel voor volwassenen

ISBN 9789051168877 | Paperback | 136 pagina's | De Vier Windstreken | 16 mei 2022

Citaat van de dag

"Dit dier kent geen jaren, geen dagen, geen uren, het lijkt alsof dit prachtige dier hier eeuwig staat, en ik krijg het vreemde gevoel dat ik alles overzie. Al mijn dromen, mijn verleden, mijn toekomst, mijn hele leven eigenlijk. Het lijkt opeens alsof ik alles begrijp, alsof alles goed is. (Dodo blz. 35)"

Mohana van den Kroonenberg (1967-)