januari 2022 - Leestafel doet aan de lijn - dunne boeken -

Lentetuin

Tomoka Shibasaki

In Setagaya, een populaire wijk van Tokio, is het flatgebouw View Palace Saeki III bestemd voor de sloop. De meeste huurders zijn al vertrokken. Taro kwam hier na zijn scheiding terecht en is een van de weinigen die er nog wonen. Op een dag ziet Taro de jonge vrouw van de bovenverdieping, Nishi, naar het huis ernaast staren. Vanaf dat moment komen ze elkaar vaak tegen.

Taro wordt aangetrokken door haar verhalen over dat hemelsblauwe huis met tuin. Hier woonden ooit een bekende regisseur en een actrice, en Nishi wist dat al sinds haar studiejaren, toen ze het huis in het vrij onbekende fotoboek 'Lentetuin' had gevonden. Ook op Taro werkt het hemelsblauwe huis al snel als een magneet. Een beeld van wat voorgoed verloren gaat, wat blijft, en wat zij beiden van de toekomst verwachten.

Tomoka Shibasaki (Osaka, Japan, 1973) heeft negen boektitels op haar naam, waarvan er twee zijn verfilmd. 'Asako I & II', gebaseerd op haar roman 'Nete mo samete mo', ging in 2018 in première op het filmfestival van Cannes. Tomoka Shibasaki’s werk is meermalen bekroond; voor 'Lentetuin' ('Haru no niwa') ontving ze in 2014 de Akutagawaprijs, de meest prestigieuze literaire prijs van Japan. Behalve in het Nederlands is het boek ook vertaald in het Engels, Frans, Duits, Spaans, Russisch, Chinees en Koreaans. ​

ISBN 9789490042172 | Paperback | 128 pagina's | Zirimiri Press | juni 2020

Vertaald door Luk van Haute

Citaat van de dag

Als er geen winter bestond, zou de lente niet zo prettig zijn.

Anne Bradstreet (1612-1672)

Brits-Amerikaans dichteres

Lentetuin - Tomoka Shibasaki

Heb jij dit boek gelezen Berdine? Wat vond jij ervan? Ik heb het hier liggen maar nog niet in begonnen.

Dettie

Nee. Ik heb dit boek niet. Deze vond ik bij de uitgever. Zirimiri Press heeft veel, voor mij interessante boeken. Ik kan deze morgen wel van de bieb meenemen.

Dagboek van een fotograaf

Coronawandelingen

Stephan Vanfleteren

Op 13 maart, precies het moment dat de wereld stilviel, begon Stephan Vanfleteren te wandelen. Hij wandelde bij valavond, vaak was hij uren onderweg. Hij zag het lente worden. ‘Alles zoals altijd. En toch kijk je nu beter. Je ziet dat de winterstormen het strand hebben veranderd. Dat vloed anders terugstroomt naar de zee. Je fantaseert uitvergrote virussen in de kruinen van de geknakte bomen.’

Gaandeweg raakt hij op de 15 kilometer rond zijn huis uitgekeken en breidt hij zijn actieradius uit. Onderweg fotografeert hij, maar hij houdt ook een dagboek bij.

Hij noteert wat hij ziet, voelt en overdenkt. Na tweeënhalve maand is er het besef dat de stilte weg is.

Stephan Vanfleteren eindigt zijn dagboek een paar weken later, als de zomer aanbreekt.

Dagboek van een fotograaf legt op een fijnzinnige, persoonlijke en nabije manier de meest ingrijpende maanden uit onze hedendaagse geschiedenis vast.

Zie ook www.stephanvanfleteren.com/corona-walks

ISBN 9789403199207 | Hardcover | 112 pagina's | De Bezige Bij | juli 2020

Citaat van de dag

Dagboek schrijven is fotograferen met potlood.

Wim Kan (1911-1983)

Willem Cornelis Kan was een Nederlands cabaretier