Thema oktober 2021 - Leestafel knijpt haar HANDEN dicht

Bidden wij voor Owen Meany vond ik erg mooi.

Ik voel me af en toe wel een alien hier. Wat ik lees en van geniet, vinden jullie vaak niets.

Dettie

Rode handen

Danielle Pasma

Ambers leven verandert volledig, wanneer zich herinneringen aan een ander leven als middeleeuwse huurling ontvouwen. Het blijft echter niet bij herinneringen alleen...

Haar ruige alter ego met zijn leven van vuur, vrijheid, vechten en vrouwen komt weer volledig terug en gooit alles overhoop. Wisselend van haar huidige onzekere zelf naar de wilde en ongeremde Tamás, wordt Amber heen en weer geslingerd tussen heden en verleden. De huurling zit niet alleen in haar gedachten, zelfs haar lichaam krijgt zijn oude gevoelens weer terug.

Amber raakt compleet in verwarring wanneer ze ontdekt dat haar vroegere zelf niet van plan is te vertrekken en zij het leven van zowel man als vrouw in één lichaam moet zien te leiden. Dan blijkt dat nog meer mensen uit Tamás' bestaan zijn teruggekeerd en levenslange rode draden worden zichtbaar...

ISBN 9789082312010 | Paperback | 288 pagina's | Uitgeverij Writing Warriors | februari 2015

Vertaald door Sjaak Commandeur

Citaat van de dag

Hij had een mond waarin een tandarts had kunnen werken met beide handen, tot aan de ellebogen.

Raymond Chandler (1888-1959)

Amerikaans detectiveschrijver

ík voel me af en toe wel een alien hier. Wat ik lees en van geniet, vinden jullie vaak niets'

en zo krijgen we die diversiteit! Houden zo.

Hoewel ik het niet zo zwart wit zie hoor, er zijn ook veel grijstinten, en dan kunnen we het er over hebben.

Smaken verschillen. Wat ik leuk vind, vindt iemand anders helemaal niet leuk. Soms voel ik me ook wel eens een uitzondering.

Ik houd bijvoorbeeld helemaal niet van Toon Hermans, terwijl zelfs cabaretiers die ik wel kan waarderen hem als een soort voorbeeld zien.

En over muziek hoef ik het helemaal niet te hebben. Ik vermoed dat mensen bij de meeste artiesten uit mijn verzameling de wenkbrauwen toch wel een beetje optrekken of zich peinzend achter de oren krabben. Zelfs in muziekwinkels kreeg ik wel eens verbaasde blikken als ik naar bepaalde artiesten vroeg.

Wees blij dat je dan niet tot de grote gemene deler hoort! De grauwe massa!

(overigens kan ik Toon Hermans ook helemaal niet horen, Wim Kan ook niet)