thema maart 2020 - Ik MOET een boek

Ja ja, jezelf zijn. Wat is dat voor een cliché? Net zoiets als authentiek.

Wanneer ben je eigenlijk authentiek, of jezelf?

Als ik me beschaafd gedraag, het hart niet op de tong draag, me zorgvuldig uitdruk en eerst nadenk voor ik iets zeg, ben ik dan wel authentiek?

Volgens mij ben ik mezelf, juist als ik misschien elitair overkom, maar authentiek zegt men uiteindelijk eerder over mensen die juist het hart op de tong dragen, zeggen wat er in ze opkomt, zonder eerst na te denken, dan over iemand die eerst nadenkt voor hij wat zegt.

Ik ben het met je eens. Ik denk dat je alleen jezelf kunt zijn als je juist niet nadenkt over je gedrag. Dus als jij zegt wat je voor de mond komt en dat doe je altijd al dan ben je jezelf.

Ja, maar ook als ik juist niet zeg wat er voor m'n mond komt, omdat ik eerst nadenk voor ik wat zeg, iets wat voor mij natuurlijk is, dan ben ik ook mezelf en dus authentiek.

In bepaalde situaties is dat ook wel beter, eerst nadenken. En ja, als je dat in die situaties doet, ben je ook jezelf.

Ik denk dat je jezelf en authentiek bent als je doet wat je hart je ingeeft om te doen en niet wat je ego in je oproept om te doen.

Als je het met de juiste intensies zegt, dus met je gevoel naar de ander toe, zonder eigenbelang, dan kan het haast niet anders dan dat je authentiek bent. Het is denkelijk een kwestie van heel eerlijk zijn, maar ook naar jezelf toe. Dat betekent niet dat je beledigend hoeft te zijn.

Dettie

Maar als mijn hart mij ingeeft om eerst na te denken voor ik wat zeg, omdat dit gewoon in mijn karakter zit, dan ben ik volgens mij ook authentiek, of mezelf, ook al zien andere mensen dat misschien niet zo.