Thema januari 2007 Kleur

Het hoort bij de boekjes die ik eigenlijk automatisch aanschaf in elke boekenweek: de bijbehorende essays (ditmaal thema Boek en Film). Om ooit nog eens te lezen en om ze vervolgens te lang ongelezen in de kast te laten staan.

Het is maar een dun boekje, dus kon dat er vanmiddag mooi even tussen door : de illusie van het witte doek naast de illusie van de heilstaat van Mao (ik ben nog bezig met het Lelietheater). Best aardig om te lezen. Ik had nog nooit wat van Schippers gelezen. Zijn stijl en woordkeus bevallen me wel. Ik ben weliswaar van "na de oorlog", maar de genoemde films en filmsterren zijn klassiekers en daardoor is het betoog (in de vorm van een novelle) goed te volgen. Voor wie van films of van filmen houdt: ik kan het zeker aanraden.

Ik vind het alleen jammer, dat ik het boekje niet in 1989 meteen gelezen heb: ik weet zeker, dat mijn vader (1920-2005) ervan genoten zou hebben: hij kende de bioscopen uit het Amsterdam van die jaren en heeft daar deze films ongetwijfeld ook gezien. The third man en the Harry Lime Theme zijn zijn leven lang favorieten gebleven. Ik had hem er toen nog een plezier mee kunnen doen....

Moraal van dit verhaal: zo min mogelijk boeken ongelezen in de kast laten staan!

Marjo schrijft:

Deze maand gaat anders lopen dan de vorige, dat zie ik al wel.

Ha, Marjo, ik denk ook dat het thema "kleur" me zal liggen.

In het vorige thema "boeken over religie" zag ik toch heel wat interessante boeken passeren, die me liggen ook. Maar niet de gelegenheid en/of zin om ze te lezen en er dieper op in te gaan.

Kijk nu wel uit naar dit thema. Lijkt me een gevarieerd onderwerp te worden.

Groetjes. Tiba.

Jannie/librije schrijft:

Het is maar een dun boekje, dus kon dat er vanmiddag mooi even tussen door : de illusie van het witte doek naast de illusie van de heilstaat van Mao (ik ben nog bezig met het Lelietheater). Best aardig om te lezen. Ik had nog nooit wat van Schippers gelezen. Zijn stijl en woordkeus bevallen me wel. Ik ben weliswaar van "na de oorlog", maar de genoemde films en filmsterren zijn klassiekers en daardoor is het betoog (in de vorm van een novelle) goed te volgen. Voor wie van films of van filmen houdt: ik kan het zeker aanraden.

Ik zat me suf te staren over welk boek het nu ging :roll: . Snap nu dat het over het themaboek van deze dag gaat, m.n. "Het witte schoolbord"

van K. Schippers. Leuk dat het zo meevalt.

Zelf las ik nog geen romans of novellen van K.Schippers :oops: .

Tiba.

Juist om de verwarring te voorkomen had ik vermeld bij het Onderwerp, dat het om Het witte schoolbord ging, hoor Tiba. Maar je bent er gelukkig toch uitgekomen.

Is er iemand die al wel iets van Schippers gelezen heeft? Ik ben benieuwd naar zijn andere werk.

Jannie.

Ja zijn nieuwste boek Waar was je nou waar hij de Librisprijs voor gewonnen heeft. Ik was er niet weg van, Marjo wel.

Hier staan onze verslagen www.leestafel.info/boekenarchiefQRS/productssimple29.html

Bernadet

Het witte schoolbord

K. Schippers

'De verboden Amerikaanse, Engelse en Franse films kwamen eind 1945 te voorschijn. Door het oponthoud van vijf jaar waren het er zoveel dat de theaters het aanbod nauwelijks konden verwerken. Ik zat voor het eerst in een bioscoop en zag de mooiste erotische vergissingen van Ernst Lubitsch, de kwikzilverachtige romances van Fred Astaire en Ginger Rogers, de ingenieuze misverstanden van Buster Keaton.

Ik was acht jaar. Omdat ik niet langzaam aan het bestaan van al die films had kunnen wennen was hun kracht dubbel zo groot. In de jaren daarna werd de kloof tussen de geheimen in de donkere zaal en de eenvoudige gebeurtenissen in mijn buurt steeds dieper. Buiten zag ik niets, pas in de bioscoop maakte ik kennis met begrippen als kleur, beweging, ruimte, tijd, verliefdheid, bedrog en humor.

In Het witte schoolbord schrijft K. Schippers over een jongen die vlak na de oorlog verslaafd raakt aan de bioscoop. In de laren vijftig probeert hij de lessen in praktijk te brengen, een brug te slaan tussen de film en het dagelijks leven.

Boekenweekessay 1989 Querido. - 56 p