Jenny Norberg - De verborgen meisjes van Kabul

Maar als veel een ver-van-je-bed-show is dan komt er toch ook geen écht begrip, dan blijven veel dingen 'flauwekul'.

Juist over deze dingen lezen of kenbaar maken zoals de schrijfster deed maakt dat er over gepraat kan worden en er begrip en

mogelijk verandering komt. Is denken 'het is gelukkig ver van mijn bed' dan geen ogen sluiten voor dingen? Alsof ze niet bestaan?

Sommige dingen sluit ik bewust mijn ogen voor omdat ik ze te verschrikkelijk vind, te beroerd ervan word. Massale slachtpartijen

bijvoorbeeld. Maar toch probeer ik wel zoveel mogelijk te lezen over andere culturen en invloeden, ook al zijn het eventueel 'maar'

romans, zodat je toch een indruk krijgt hoe andere landen en volkeren met dingen omgaan en je leert hoe dingen kunnen ontstaan.

Veel van wat in andere landen gebeurt heeft zijn gevolgen voor ons. Het is vaak niet zo ver van je bed als het lijkt.



Ik hoop ook altijd dat ik door het lezen van dit soort boeken mensen die bijvoorbeeld heel racistische uitspraken doen kan

informeren hoe het werkelijk zit, over het waarom van dingen kan informeren, in de hoop dat ze er anders tegenaan gaan

kijken.

Bovendien is het ook fascinerend hoe verschillend in de wereld tegen dingen aangekeken worden. Wat bij de een heel

normaal is, wordt bij de ander heel raar gevonden en omgekeerd.

Ik vind dat bere-interessant om te lezen en daardoor begin je steeds meer dingen te begrijpen en openen zich daardoor

weer nieuwe fascinerende deuren.

Dettie

pleidooihouder

Flauwekul is het zeker niet. Het zijn problemen waar wij niet mee te maken krijgen maar waar wel een oplossing voor moet worden gezocht. Ik vind het verhelderend dat jij schrijft dat een gezin vaak kiest voor een bacha posj om het gezin bij elkaar te kunnen houden. In feite zou je dan zelfs kunnen stellen dat de voordelen opwegen tegen de nadelen, hoewel ik blijf vinden dat het schadelijk voor een kind kan zijn om voor een ander door te moeten gaan. Ik vind het heel boeiend allemaal. Andere culturen en opvattingen hebben me altijd al geïnteresseerd. Ik vind mezelf ruimdenkend maar merk bij mijn reacties op dit boek dat ik misschien toch rechtlijniger denk dan ik zelf vermoedde. Ik heb weer wat geleerd Dettie. Bedankt!

Ja dat is wat ik ook de hele tijd roep, ze doen het niet uit balorigheid of om interessant te doen, ze hebben er goede redenen voor om een meisje als jongen te laten doorgaan. Het bijeenhouden van het gezin is een van de redenen, maar ook dat de overige dochters vaker naar buiten kunnen en eveneens een vrijere jeugd hebben als één van hen een bacha posj is. Maar ook om het gezin van voedsel te voorzien, maar ook, maar ook, maar ook.... het wordt om heel veel goede redenen gedaan. Het wordt ook vaak niet om één reden gedaan maar om meerdere redenen.

Leuk dat je het zo boeiend vindt! Blij, blij.

Dettie

En ik ben blij blij met mijn nieuwe inzichten!

Mijn lijstje met te lezen boeken wordt steeds langer. Dit boek klinkt in ieder geval heel interessant.

Het mag misschien vreemd klinken, maar toch is het misschien wel begrijpelijk. Men weet wel dat de jongen eigenlijk een meisje is, maar als er naar gevraagd wordt kan men altijd doen alsof men het helemaal niet weet.

Het is heel anders dan met transgenders hier. Bij ons in de buurt woonde vroeger een meisje, dat altijd deed of ze een jongen was. Ik vraag me wel eens af wat er van haar (of zou ik hem moeten zeggen) geworden is.

ja je zegt het precies goed Renate "Men weet wel dat de jongen eigenlijk een meisje is, maar als er naar gevraagd wordt kan men altijd doen alsof men het helemaal niet weet."

Zo is het precies. Er wordt ook steeds gezegd, dat is privé, dat is iets binnen de familie of binnen het gezin.

Dettie