Theo Thijssen - De gelukkige klas (Nederland leest)

Het verwondert mij (en dat in positieve zin) dat zoveel van jullie dit een mooi boek vinden en het helemaal uitlezen, na al die harde literatuur die al over ons is uitgestort. Ik kon het helaas niet meer opbrengen, dat ligt dus helemaal aan mij, en wat ik vroeger allemaal gelezen heb. Pieter

Het verwondert mij (en dat in positieve zin) dat zoveel van jullie dit een mooi boek vinden en het helemaal uitlezen, na al die harde literatuur die al over ons is uitgestort. Ik kon het helaas niet meer opbrengen,

Ik snap niet wat je bedoelt Pieter.

Wat heeft harde literatuur te maken met dit boek? Bedoel je dat wij zo gewend zijn aan 'harde' literatuur dat we deze 'zachte' literatuur niet meer zouden kunnen waarderen?

dat ligt dus helemaal aan mij, en wat ik vroeger allemaal gelezen heb. Pieter

Je hebt teveel van dit soort boeken gelezen, Pieter?

Dettie

Dettie schreef :

Het verwondert mij (en dat in positieve zin) dat zoveel van jullie dit een mooi boek vinden en het helemaal uitlezen, na al die harde literatuur die al over ons is uitgestort. Ik kon het helaas niet meer opbrengen,

Ik snap niet wat je bedoelt Pieter.

Wat heeft harde literatuur te maken met dit boek? Bedoel je dat wij zo gewend zijn aan 'harde' literatuur dat we deze 'zachte' literatuur niet meer zouden kunnen waarderen?

dat ligt dus helemaal aan mij, en wat ik vroeger allemaal gelezen heb. Pieter

Je hebt teveel van dit soort boeken gelezen, Pieter?

Dettie

Inderdaad, Dettie, een boek moet enorm origineel, spannend, interessant, boeiend, humoristisch, eigenzinnig etc. zijn om mij nog te kunnen boeien. Ik had dat nog bij Wolkenatlas, Houellebecq's laatste boek Mogelijkheid van een eiland, ook een beetje bij Tirza en nou zie ik uit naar Nachttrein naar Lissabon. Poëzie boeit me nog steeds, en ik moet eerlijk toegeven, vooral wat raadselachtige poëzie waar ik vroeger een tegenstander van was. Ik vind De gelukkige klas nogal braaf en een beetje saai omdat het in dagboekvorm is geschreven. Als hij in de tegenwoordige tijd geschreven had zou het waarschijnlijk boeiender zijn geweest. Overigens alle lof voor het sympathieke karakter en de hoge onderwijzersmoraal van Theo Thijssen. Hopelijk zijn er nog veel van dit soort leraren, onderwijzer mag je niet meer zeggen, geloof ik. Mooi weekend, Pieter

Het is inderdaad zo dat er boeken zijn die me vroeger wel boeiden en dat nu helemaal niet meer doen..er moet wel 'íets' in zitten, maar hoe je dat 'iets' moet benoemen?

Dit boek had het ook niet helemaal, dat ben ik met je eens. Ik hik dus nog steeds tegen dat verslag aan, hoe moet ik daar nu nog iets bijzonders over zeggen? Het was aardig, maar meer niet, en alles is al gezegd. Het kabbelt, en was gelukkig niet dik. Ik begrijp echt de keuze van dit boek niet. Als het gaat om het thema, dan was 'Bint' een betere keuze vind ik, maar ja, dat is te bekend. En een van de criteria is dat het dus redelijk onbekend moet zijn.

Voor zover ik het ervaren heb is het enige dat dit boek oproept een discussie over het onderwijs van nu, en dan wil iedereen best herinneringen ophalen. Maar het gaat helemaal niet over het boek zelf!

Je hebt toch al een verslag gemaakt Marjo.

Ik ben het wel met je eens dat het boek niet echt veel discussie oproept. Hooguit kan je iets zeggen over hoe zijn vrouw er tegenaan keek. Of dat de kinderen (nog) blij waren met een uitje naar Artis, de armoede zoals het schrijnende verhaal met de walnoten. Of hoe het onderwijs zelf was.

Daar kan eventueel nog een discussie over ontstaan, zou iemand nog zo over een vrouw schrijven of over de schoolkinderen?

Maar het lijkt me inderdaad een lastig boek om een uitgebreide discussie over te voeren.

Dettie

Zo erg..soms word ik gek van al die boeken, alles loopt door elkaar.

Ik weet wel hoe dat komt, bijvoorbeeld dat boek van Kader Abdolah. Ik had het al gelezen voordat ik het kreeg vanwege de publieksprijs. Een gelezen boek is dan eigenlijk wat mij betreft afgewerkt, maar het kwam dus weer een tweede keer voor.

Dan komt daarna een groepsbespreking..en een half jaar later weer een in een andere groep. Klaar? Welnee..hij kwam in Tilburg voor twee lezingen en zijn boek werd weer besproken. Eigenlijk wil ik iedere keer beslagen ten ijs komen, en moet ik het boek tenminste weer doorbladeren, want van herlezen komt natuurlijk niets.

Maar op deze manier zijn er verschillende boeken die maar blijven sudderen, soms jaren zelfs! En ik vind dat eigenlijk niet leuk..

De orde is weg..