J.W. von Goethe

Bedoel je de vertaling door Ard Posthuma, verschenen bij Athenaeum-Polak Van Gennep uit 2001 ? Inderdaad een prachtige uitgave. Ard Posthuma maakte trouwens ook een vertaling van de Oerfaust, zo dat je de drie delen kan lezen in één vertaling. Persoonlijk geef ik nog altijd de voorkeur aan de Duitse versie, maar dat zal wel aan mijn achtergrond (studies Germaanse literatuur) liggen. Ben enkele weken geleden gestart aan een grondige herwerking van mijn nota's bij Faust I en II (die ik gebruikt heb bij mijn leesbegeleiding in 2002-2003).

Blijkbaar ben je voorbij deel I geraakt, anders wist je in ieder geval niet van de homunculus, die door Wagner (assistent van Faust in deel I) in elkaar geknutseld wordt.

Deel II is inderdaad veel moeilijker, en veel allesomvattender dan deel I.

Zelf zag ik nog geen Nederlandstalige toneelversie, maar beschik wel over een videoopname van een Duitse opvoering van deel I. Deze duurt zowat 4 uur.

Heb je vragen over Goethe, of Faust, laat maar iets weten.

Het is lang geleden dat ik het heb aangeschaft. Ik weet nog dat het een paarse slappe omslag was, maar het papier glanzend wit. Ik zou het moeten nakijken of het die vertaling betreft.

Tja, ik zag dat toen begin jaren negentig liggen en heb het toen gekocht. O, maar dan kan het niet deze vertaling niet zijn, want je zegt dat die uit 2001 komt en deze moet uit 1992 of daaromtrent stammen. Toendertijd was ik nog niet zo bedreven in de Duitse taal om het meteen in het Duits te kopen. Dat heb ik wel gedaan met de twee Wilhem Meister's, Werther en Die Wahlverwandschaften.

Ja, ik zal wel voorbij deel 1 geraakt zijn, ja. Het wordt tijd voor herlezing. Ben ook benieuwd naar de Walpurgisnacht.

Lijkt me een boeiende studie trouwens, die je doet.

Welke Duitse schrijvers lees je nog meer? Ik ben helemaal verslingerd aan de Duitse romantiek (iets waar Goethe zich tegen afzette, terwijl met de Werther bewees dat hij daar ook toch wel gedeeltelijk in thuishoorde. Ik heb al werk van Novalis, Joseph von Eichendorff, ETA Hoffmann (ookal rekent men hem officieel er niet toe, romantischer kan een schrijver niet meer zijn!) Ludwig Tieck, Friedrich Schlegel en Brentano gelezen. Jean Paul (waarbij iedere meteen denkt aan de Franse filosoof J.P. Sartre) is een geval apart. Uniek proza moet ik zeggen en niet makkelijk leesbaar. Het heeft me een tijdje gekost om daaraan te wennen en dan nog blijft het vreemd. Je raakt ook heel snel de draad kwijt, dat komt omdat heden en verleden sluipend in elkaar overvloeien. Daar bereikt Jean Paul echt ongekende diepgang. Fascinerend gewoon. Ik heb het hier dan alleen over Titan, die ik probeer te lezen. Jean Paul schijnt trouwens even populair geweest te zijn als Goethe in hun tijd! Voor een moderne lezer is dat onvoorstelbaar. Weinigen van nu komen nog door het proza van Paul heen.

Verder lees alles van Thomas Mann.

O ja, het is wel een zijweg, maar ik heb elektronische muziek van de Duitse componist Peter Frohmader uit München die een album heeft uitgebracht in Schweden op het Multimood label dat Humunculus heet.

Rutger schreef : Bedoel je de vertaling door Ard Posthuma, verschenen bij Athenaeum-Polak Van Gennep uit 2001 ? Inderdaad een prachtige uitgave. Ard Posthuma maakte trouwens ook een vertaling van de Oerfaust, zo dat je de drie delen kan lezen in één vertaling. Persoonlijk geef ik nog altijd de voorkeur aan de Duitse versie, maar dat zal wel aan mijn achtergrond (studies Germaanse literatuur) liggen. Ben enkele weken geleden gestart aan een grondige herwerking van mijn nota's bij Faust I en II (die ik gebruikt heb bij mijn leesbegeleiding in 2002-2003).

Blijkbaar ben je voorbij deel I geraakt, anders wist je in ieder geval niet van de homunculus, die door Wagner (assistent van Faust in deel I) in elkaar geknutseld wordt.

Deel II is inderdaad veel moeilijker, en veel allesomvattender dan deel I.

Zelf zag ik nog geen Nederlandstalige toneelversie, maar beschik wel over een videoopname van een Duitse opvoering van deel I. Deze duurt zowat 4 uur.

Heb je vragen over Goethe, of Faust, laat maar iets weten.

In de eerste plaats gaat mijn voorkeur naar alle werken van Goethe, maar ondertussen heb ik ook al de verzamelde werken van Schiller en Heine in de kast staan. Verder heb ik al heel wat varianten op het Faustthema gekocht, dus o.a. ook Thomas Mann (Dr. Faustus). Heinrich Mann (Mephisto) ontbreekt voorlopig nog. Ben trouwens ook lid van het Goethegesellschaft in Weimar, wat elk jaar een aantal boeiende besprekingen allerhande oplevert. Wat niet wil zeggen dat ik niets anders lees. Heb vorige week 'The Tale of Genji' gekocht, geschreven door Murasaki Shikibu, waarin ook een aantal Japanse gedichten (in Engelse vertaling).

Mephisto is toch van Claus Mann? Dat heb ik dus wel gelezen en het is adembenemend. Ik ben vrij onbekend met de schrijvers die je noemt Rutger maar wel leergierig. Van Thomas Mann wel een gedeelte van De Toverberg gelezen (op aanraden van Roel) helaas moest het terug naar de bibliotheek. Dat is een boek waar je de tijd voor moet nemen, dat kan je niet zomaar even snel lezen.

Murasaki Shikibu is mij ook onbekend.

Je ziet er is nog veel informatie te geven wat ik ook heel graag zou lezen.

Dettie

die wel in het Goethehuis in Weimar is geweest en verbijsterd was door de enorme hoeveelheid werk wat deze man verzet heeft.

Je hebt gelijk Dettie, Mephisto is geschreven door Claus, en niet door Heinrich. Dat heb je zo met die schrijversfamilies.

Murasaki heb ik leren kennen door een boek dat mijn vrouw aanbevolen was : Het verhaal van Murasaki door Liza Dalby (zie ook ander forum. Alhoewel in dit boek, een geromantiseerde versie van het levensverhaal van Murasaki, dikwijls haar roman Genji ter sprake komt (waarin het Japanse hofleven uitvoerig aan bod komt, benevens een aantal waka's (voorloper van de haiku)) leek het mij toch interessanter, het origineel (in Engelse vertaling) even (een goede 1.000 blzn.) ter hand te nemen.

Wat betreft varianten op Faust, daar kom ik nog wel eens op terug.

De toverberg is inderdaad een boeiend verhaal. Heb er in mijn studententijd nog een scriptie moeten over maken, meer bepaald over het aspect tijd in de roman. Daarbij kwam de val in de bergen van het Hans Castorp (hoofdpersonnage) uitstekend van pas (de lengte van de beschrijving, wat er zich allemaal in zijn hoofd afspeelt tijdens de val). Bovendien ontwikkelt het verblijf zich van een tijdelijk naar een definitief.

Tot zover wat mij nu te binnen schiet, vijfentwintig jaar na datum.