J.W. von Goethe

Schiller heb ik me nog niet echt in verdiept. Ik heb wel iets van Schiller staan. De ballade van... dat moet ik nakijken. Ik weet niet of dat echt mijn smaak is. Net als Heine zitten deze twee schrijver meer in de realistische hoek.

Mephisto is zoals dettie terecht opmerkt van Klaus Mann. Heinrich Mann was Thomas Mann's oudere broer. Klaus was een zoon van Thomas Mann.

Ik neem aan dat je bedoelt Lezingen, i.p.v. besprekingen. Ik ben uiteraard op de site van de Goethegesellschaft geweest.

The tale of Genji gaat dat richting Zen?

Rutger schreef : In de eerste plaats gaat mijn voorkeur naar alle werken van Goethe, maar ondertussen heb ik ook al de verzamelde werken van Schiller en Heine in de kast staan. Verder heb ik al heel wat varianten op het Faustthema gekocht, dus o.a. ook Thomas Mann (Dr. Faustus). Heinrich Mann (Mephisto) ontbreekt voorlopig nog. Ben trouwens ook lid van het Goethegesellschaft in Weimar, wat elk jaar een aantal boeiende besprekingen allerhande oplevert. Wat niet wil zeggen dat ik niets anders lees. Heb vorige week 'The Tale of Genji' gekocht, geschreven door Murasaki Shikibu, waarin ook een aantal Japanse gedichten (in Engelse vertaling).

Ik heb De Toverberg al tweemaal gelezen in Nederlandse vertaling. Het is een roman waar ontzaglijk veel in zit. Die je van alle kanten kunt benaderen. Tijd is een heel belangrijk thema, want de tijd daar in dat merkwaardige kuuroord hoog in de bergen, verstrijkt op een andere manier dan in het dal. Er heerst daar een tijdloosheid. Castorp die in essentie alleen zijn zieke vriend kwam bezoeken, komt onder invloed van die hele sfeer, zodanig dat hij gedoemd is. Zijn hele carriere als ingenieur is naar de maan, hij komt er gewoon niet meer weg!

Rutger schreef : De toverberg is inderdaad een boeiend verhaal. Heb er in mijn studententijd nog een scriptie moeten over maken, meer bepaald over het aspect tijd in de roman. Daarbij kwam de val in de bergen van het Hans Castorp (hoofdpersonnage) uitstekend van pas (de lengte van de beschrijving, wat er zich allemaal in zijn hoofd afspeelt tijdens de val). Bovendien ontwikkelt het verblijf zich van een tijdelijk naar een definitief.

Tot zover wat mij nu te binnen schiet, vijfentwintig jaar na datum.

Ik bedoel wel degelijk besprekingen, Roel, want het gaat over het jaarboek van het Goethegesellschaft. Er zijn inderdaad ook lezingen, want elke 2 jaar is er een Tagung in Weimar. Deze heb ik nog niet meegemaakt.

Ik ben op zoek naar de vertaling van Egmont van Goethe. Het zou fijn zijn als we dit met ons toneelgezelschap zouden kunnen spelen. Ik kan de vertaling nergens vinden. Rutger, Gast en Roel hebben het in maart 2007 gelezen. Kunnen jullie me verder helpen? Alvast bedankt. Jacob

Jacob, dit is wel al een heel oude vertaling :

www.amazon.com/Egmond-Treurspel-Johann-W...rtaald/dp/1295723522

Ik kijk nog even verder.

www.marktplaats.nl/a/boeken/kunst-en-cul...c624&previousPage=lr

theaterencyclopedie.nl/wiki/Egmond_-_Ton...Theater_-_1984-11-16 (vrij recente bewerking in het Nederlands)

Alvast succes er mee.

Zelf heb ik de tekst alleen in het Duits gelezen.

Roel schreef : Welke Duitse schrijvers lees je nog meer? Ik ben helemaal verslingerd aan de Duitse romantiek (iets waar Goethe zich tegen afzette, terwijl met de Werther bewees dat hij daar ook toch wel gedeeltelijk in thuishoorde. Ik heb al werk van Novalis, Joseph von Eichendorff, ETA Hoffmann (ookal rekent men hem officieel er niet toe, romantischer kan een schrijver niet meer zijn!) Ludwig Tieck, Friedrich Schlegel en Brentano gelezen. Jean Paul (waarbij iedere meteen denkt aan de Franse filosoof J.P. Sartre) is een geval apart. Uniek proza moet ik zeggen en niet makkelijk leesbaar. Het heeft me een tijdje gekost om daaraan te wennen en dan nog blijft het vreemd. Je raakt ook heel snel de draad kwijt, dat komt omdat heden en verleden sluipend in elkaar overvloeien. Daar bereikt Jean Paul echt ongekende diepgang. Fascinerend gewoon. Ik heb het hier dan alleen over Titan, die ik probeer te lezen. Jean Paul schijnt trouwens even populair geweest te zijn als Goethe in hun tijd! Voor een moderne lezer is dat onvoorstelbaar. Weinigen van nu komen nog door het proza van Paul heen.

Verder lees alles van Thomas Mann.

Van Novalis ken ik alleen wat gedichten, mede dankzij de Duitse groep met dezelfde naam. Ook de dichter Hölderlin heb ik dankzij m'n liefde voor Duitse rockmuziek ontdekt.

Zelf heb ik ooit samengewerkt met een Duitse muzikant onder de naam Hyperions Fate, naar Hyperions Schicksallied van Friedrich Hölderlin.

Van Klaus Mann ken ik Mephisto en en autobiografisch werk en van Thomas Mann Die Buddenbrooks en naar ik meen ook biografisch werk.

Ik zou meer moeten lezen, maar ja, zoveel boeken en zo.